corona virous

[28/03, 11:17] jagadeeshkri: *Protagoras Paradox*

Over 2000 years ago, in Greece, there was a lawyer named Protagoras. A young student, Euthalos,  requested to apprentice under him, but was unable to pay the fees. The student struck a deal saying, “I will pay your fee the day I win my first case in the court”. Teacher agreed. When the training was complete and a few years had elapsed without the student paying up, the teacher decided to sue the student in the court of law. 

The teacher thought to himself: ‘If I win the case, as per the law, the student will have to pay me, as the case is about non-payment of dues. And if lose the case, the student will still have to pay me, because he would have won his first case. Either way I will get paid’.

The student’s view was, ‘If I win the case, I won’t have to pay the teacher, as the case is about my non-payment of fees. And if I lose the case, I don’t have to pay him since I wouldn’t have won my first case yet. Either way I will not pay the teacher.’

This is known as Protagoras Paradox, which ever way you look both have equally convincing arguments, one can go either way in supporting the teacher or the student and would not be wrong.

Those of us in medical practice often come across such situations, either in making a diagnostic or therapeutic decision. One physician can recommend a course of treatment based on scientific evidence and another can recommend a diametrically opposite course again based on medical evidence. Right or wrong, but some merit would exist on both sides. Often the physician himself is having an internal struggle to make a decision about the most appropriate course of action, Protagoras & Euthalos are arguing in his mind, to do this or to do that. The horns of dilemma are tearing him apart.

But what prompted this essay was a tweet by Donald Trump, ‘hope the cure is not worse than the disease’. I hate to say, but I find some merit in this tweet. In our global attempt to flatten the COVID curve, I hope we do not flatten the global economy curve. The question is what’s the best way forward. One group recommends ‘total lockdown’ to break the transmission chain, based on evidence from China, they managed to control the spread of the virus by ruthless lock down and 3 months later they are showing that disease is controlled in Wuhan. On the other hand, the other school of thought is graded isolation & protection of elderly and very young and those with co-morbidities, let it spread amongst the young and healthy, after all the disease ultimately will be controlled when we achieve ‘herd immunity’. The medical community is divided in these two groups. To enforce complete lockdown or Graded isolation?

To complicate the issue the epidemiologists have joined the bandwagon with cacophony of statistical analysis. From Rosy to Dooms day predictions. If we don’t do a complete lockdown then a million people will die in 1 year. No say some more like 90 million will die in 1 year. Whose data analysis is correct.  Some suggest do nothing, nature will take over in a few months and all will be well, they quote historical data to justify their recommendations.  On whose inputs should we base our disaster management strategy.

Then come the economists with their doomsday predictions. If this continues till May our medical resources will be overwhelmed, Agriculture will suffer, food shortages will occur, production will come to a standstill. There will be an economic crisis of the proportions that world has not seen ever. So, break this lockdown nonsense and let’s get back to work as usual.

What will our political masters do. My guess is they will listen to medical experts, epidemiologists & economists. Then they will decide what course of action will ensure their survival, what will get them people’s votes and they will run with that. At present ‘Lockdown” finds favour with them. Boris in UK had to abandon the recommendations of the medical community about graded response, because the people’s perception became that our Government is not doing enough to protect us citizens. That means revolt against him. So, screw it, lets go with total lockdown if that’s what the people want. Gradually people will get tired of lockdown and demand- let life go on. Then with equally convincing arguments the governments will say the time has now come to lift the blockade, we have controlled the contagion, we have won. Unfortunately, the costs in either case will be huge, both lives and money! 

Incidentally the Protagoras Paradox has not be resolved till date. Students in Law school still hold mock trial and give arguments on both sides. With out any resolution of the dispute.

By jagadeesh krishnan psychologist and International Author

[28/03, 11:17] jagadeeshkri: * புரோட்டகோரஸ் முரண்பாடு *

 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கிரேக்கத்தில், புரோட்டகோரஸ் என்ற வழக்கறிஞர் இருந்தார்.  ஒரு இளம் மாணவர், யூத்தலோஸ், அவருக்கு கீழ் பயிற்சி பெறுமாறு கோரினார், ஆனால் கட்டணத்தை செலுத்த முடியவில்லை.  மாணவர் ஒரு ஒப்பந்தத்தை மேற்கொண்டார், "நீதிமன்றத்தில் எனது முதல் வழக்கை வென்ற நாளில் உங்கள் கட்டணத்தை நான் செலுத்துவேன்".  ஆசிரியர் ஒப்புக்கொண்டார்.  பயிற்சி முடிந்ததும், மாணவர் பணம் செலுத்தாமல் சில ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டதும், ஆசிரியர் நீதிமன்றத்தில் மாணவர் மீது வழக்குத் தொடர முடிவு செய்தார்.

 ஆசிரியர் தனக்குத்தானே நினைத்துக் கொண்டார்: ‘நான் வழக்கை வென்றால், சட்டப்படி, மாணவர் எனக்கு பணம் செலுத்த வேண்டியிருக்கும், ஏனெனில் வழக்கு நிலுவைத் தொகையை செலுத்தாதது பற்றியது.  வழக்கை இழந்தால், மாணவர் இன்னும் எனக்கு பணம் செலுத்த வேண்டியிருக்கும், ஏனென்றால் அவர் தனது முதல் வழக்கை வென்றிருப்பார்.  எந்த வழியில் எனக்கு பணம் கிடைக்கும் ’.

 மாணவரின் பார்வை என்னவென்றால், ‘நான் வழக்கை வென்றால், நான் ஆசிரியருக்கு பணம் செலுத்த வேண்டியதில்லை, ஏனெனில் நான் கட்டணம் செலுத்தாதது பற்றியது.  நான் வழக்கை இழந்தால், எனது முதல் வழக்கை நான் வென்றிருக்க மாட்டேன் என்பதால் நான் அவருக்கு பணம் செலுத்த வேண்டியதில்லை.  எந்த வழியிலும் நான் ஆசிரியருக்கு பணம் கொடுக்க மாட்டேன். ’

 இது புரோட்டகோரஸ் முரண்பாடு என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது நீங்கள் இருவருக்கும் சமமான நம்பிக்கைக்குரிய வாதங்களைக் கொண்டிருப்பதால், ஒருவர் ஆசிரியரை அல்லது மாணவரை ஆதரிப்பதில் எந்த வழியிலும் செல்ல முடியும், அது தவறாக இருக்காது.

 மருத்துவ நடைமுறையில் நம்மில் உள்ளவர்கள் பெரும்பாலும் இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளைக் கண்டறிந்து, நோயறிதல் அல்லது சிகிச்சை முடிவெடுப்பதில் வருகிறார்கள்.  ஒரு மருத்துவர் விஞ்ஞான சான்றுகளின் அடிப்படையில் சிகிச்சையின் ஒரு பாடத்திட்டத்தை பரிந்துரைக்க முடியும், மற்றொருவர் மருத்துவ ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் மீண்டும் ஒரு எதிர் போக்கை பரிந்துரைக்க முடியும்.  சரி அல்லது தவறு, ஆனால் சில தகுதி இருபுறமும் இருக்கும்.  பெரும்பாலும் மருத்துவரே மிகவும் பொருத்தமான நடவடிக்கைகளைப் பற்றி முடிவெடுப்பதற்கான ஒரு உள் போராட்டத்தை எதிர்கொள்கிறார், புரோட்டகோரஸ் & நற்கருணை அவரது மனதில் வாதிடுகிறார்கள், இதைச் செய்ய அல்லது அதைச் செய்ய.  சங்கடத்தின் கொம்புகள் அவரைத் துண்டிக்கின்றன.

 ஆனால் இந்த கட்டுரையைத் தூண்டியது டொனால்ட் டிரம்பின் ட்வீட், ‘சிகிச்சை நோயை விட மோசமானது அல்ல என்று நம்புகிறேன்’.  நான் சொல்வதை வெறுக்கிறேன், ஆனால் இந்த ட்வீட்டில் சில தகுதியை நான் காண்கிறேன்.  COVID வளைவைத் தட்டையான எங்கள் உலகளாவிய முயற்சியில், உலகளாவிய பொருளாதார வளைவை நாங்கள் தட்டையாக்குவதில்லை என்று நம்புகிறேன்.  கேள்வி என்னவென்றால், சிறந்த வழி என்ன.  ஒரு குழு பரிமாற்ற சங்கிலியை உடைக்க ‘மொத்த பூட்டுதல்’ பரிந்துரைக்கிறது, சீனாவிலிருந்து கிடைத்த ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், அவர்கள் இரக்கமற்ற பூட்டினால் வைரஸ் பரவுவதைக் கட்டுப்படுத்த முடிந்தது, 3 மாதங்களுக்குப் பிறகு அவர்கள் வுஹானில் நோய் கட்டுப்படுத்தப்படுவதைக் காட்டுகிறார்கள்.  மறுபுறம், மற்ற சிந்தனைப் பள்ளி தரப்படுத்தப்பட்ட தனிமைப்படுத்தல் மற்றும் முதியவர்கள் மற்றும் மிக இளம் வயதினரின் பாதுகாப்பு மற்றும் நோயுற்றவர்கள், இது இளம் மற்றும் ஆரோக்கியமானவர்களிடையே பரவட்டும், எல்லா நோய்களும் இறுதியில் நாம் கட்டுப்படுத்தும்போது 'மந்தை நோய் எதிர்ப்பு சக்தி  '.  மருத்துவ சமூகம் இந்த இரண்டு குழுக்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.  முழுமையான பூட்டுதல் அல்லது தரப்படுத்தப்பட்ட தனிமைப்படுத்தலைச் செயல்படுத்தவா?

 சிக்கலை சிக்கலாக்குவதற்கு, தொற்றுநோயியல் நிபுணர்கள் புள்ளிவிவர பகுப்பாய்வின் ககோபோனியுடன் அலைக்கற்றைடன் சேர்ந்துள்ளனர்.  ரோஸி முதல் டூம்ஸ் நாள் கணிப்புகள் வரை.  நாங்கள் முழுமையான பூட்டுதலைச் செய்யாவிட்டால், 1 ஆண்டில் ஒரு மில்லியன் மக்கள் இறந்துவிடுவார்கள்.  1 வருடத்தில் 90 மில்லியன் பேர் இறந்துவிடுவார்கள் என்று சொல்ல வேண்டாம்.  யாருடைய தரவு பகுப்பாய்வு சரியானது.  சிலர் எதுவும் செய்ய வேண்டாம் என்று பரிந்துரைக்கின்றனர், இயற்கையானது சில மாதங்களில் எடுத்துக்கொள்ளும், அனைத்தும் சரியாகிவிடும், அவர்கள் தங்கள் பரிந்துரைகளை நியாயப்படுத்த வரலாற்று தரவை மேற்கோள் காட்டுகிறார்கள்.  யாருடைய உள்ளீடுகளில் எங்கள் பேரழிவு மேலாண்மை மூலோபாயத்தை அடிப்படையாகக் கொள்ள வேண்டும்.

 பின்னர் பொருளாதார வல்லுநர்கள் தங்கள் டூம்ஸ்டே கணிப்புகளுடன் வாருங்கள்.  இது மே வரை தொடர்ந்தால் நமது மருத்துவ வளங்கள் அதிகமாகிவிடும், விவசாயம் பாதிக்கப்படும், உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்படும், உற்பத்தி நின்றுவிடும்.  உலகம் இதுவரை கண்டிராத விகிதாச்சாரத்தின் பொருளாதார நெருக்கடி இருக்கும்.  எனவே, இந்த பூட்டுதல் முட்டாள்தனத்தை உடைத்து, வழக்கம் போல் மீண்டும் வேலைக்கு வருவோம்.

 நமது அரசியல் எஜமானர்கள் என்ன செய்வார்கள்.  அவர்கள் மருத்துவ நிபுணர்கள், தொற்றுநோயியல் நிபுணர்கள் மற்றும் பொருளாதார வல்லுநர்களைக் கேட்பார்கள் என்பது என் கணிப்பு.  எந்த நடவடிக்கையானது அவர்களின் உயிர்வாழ்வை உறுதி செய்யும், மக்கள் வாக்குகளைப் பெறுவது எது என்பதை அவர்கள் தீர்மானிப்பார்கள், அதோடு அவர்கள் ஓடுவார்கள்.  தற்போது ‘லாக் டவுன்’ அவர்களுக்கு சாதகமாகக் காணப்படுகிறது.  இங்கிலாந்தில் உள்ள போரிஸ் தரப்படுத்தப்பட்ட பதிலைப் பற்றிய மருத்துவ சமூகத்தின் பரிந்துரைகளை கைவிட வேண்டியிருந்தது, ஏனென்றால் குடிமக்களைப் பாதுகாக்க நமது அரசாங்கம் போதுமானதாக இல்லை என்பது மக்களின் கருத்து.  அதாவது அவருக்கு எதிரான கிளர்ச்சி.  எனவே, அதைத் திருகுங்கள், மக்கள் விரும்பினால் அது பூட்டப்பட்டவுடன் செல்லலாம்.  படிப்படியாக மக்கள் பூட்டுதல் மற்றும் கோரிக்கையால் சோர்வடைவார்கள்- வாழ்க்கை தொடரட்டும்.  சமமான நம்பிக்கைக்குரிய வாதங்களுடன் அரசாங்கங்கள் முற்றுகையை அகற்றுவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது என்று கூறுவார்கள், தொற்றுநோயை நாங்கள் கட்டுப்படுத்தியுள்ளோம், நாங்கள் வென்றோம்.  துரதிர்ஷ்டவசமாக, எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் செலவுகள் மிகப்பெரியதாக இருக்கும், வாழ்க்கை மற்றும் பணம் இரண்டுமே!

 தற்செயலாக புரோட்டகோரஸ் முரண்பாடு இன்று வரை தீர்க்கப்படவில்லை.  சட்டப் பள்ளி மாணவர்கள் இன்னும் போலி விசாரணையை நடத்துகிறார்கள் மற்றும் இரு தரப்பிலும் வாதங்களை வழங்குகிறார்கள்.  சர்ச்சையின் எந்தவொரு தீர்வையும் கொண்டு.

 ஜகதீஷ் கிருஷ்ணன் உளவியலாளரும் சர்வதேச ஆசிரியருமான

My book

https://jagadeeshkri.wordpress.com/2019/10/11/my-book-available-at-amazon-2/

Psychology

[08/10, 23:54] Dr. Jagadeesh Krishnan: அவன் ஒரு பெரிய நாட்டின் மன்னன்.

ஒரு நாள் இரவு மன்னனின் காதில் ஒரு பூச்சி நுழைந்து விட்டது.

காதில் இருந்த பூச்சியை எடுக்க மன்னனைச் சேர்ந்தவர்கள் படாத பாடுபட்டார்கள்.

அவர்கள் முயற்சி எதுவும் பலிக்கவில்லை.

மன்னனின் பிரச்னையைத் தீர்த்து வைப்பவர்களுக்கு பிரமாண்டமான பரிசுகள் அறிவிக்கப்பட்டன.

எங்கிருந்தெல்லாமோ வைத்தியர்கள் வந்தார்கள்.

யாராலும் அந்தப் பூச்சியை வெளியே எடுக்க முடியவில்லை.

மன்னனால் தூங்க முடியவில்லை.

உணவும் குறைந்து விட்டது.

மன்னன் பொலிவு இழந்தான்.

இந்த நேரத்தில் இமயமலையிலிருந்து ஒரு துறவி வந்து சேர்ந்தார.

மன்னனின் காதை நன்றாகப் பரிசோதித்தார்.

"இது மிகவும் அபூர்வ வகை பூச்சி, நம் பக்கத்து மூலிகைகளுக்கு இது கட்டுப்படாது.

இங்கிருந்து நூறு யோஜனை தூரத்தில் உள்ள ஒரு காட்டில் விளையும் அபூர்வமான ஒரு மூலிகைக்குத்தான் இந்தப் பூச்சி கட்டுப்படும்.

இன்றே என் சீடர்களை அனுப்புகிறேன்.

எப்படியும் ஒரு மாத காலத்திற்குள் அவர்கள் திரும்பி வந்துவிடுவார்கள்.

அதன்பின் உங்கள் பிரச்னை முற்றிலுமாகத் தீர்ந்துவிடும் கவலைப்படாதீர்கள் என்றார்.

மூன்றே வாரங்களில் சீடர்கள் மூலிகையுடன் வந்தார்கள்.

மறுநாள் காலை விடிவதற்கு முன்னால் பிரம்ம முகூர்த்த நேரத்தில் மன்னனின் காதில் அந்த மூலிகைச் சாறு அரைத்து ஊற்றப்பட்டது.

அடுத்த சில நொடிகளில் செத்த பூச்சி வெளியில் வந்து விழுந்தது.

மன்னனிடம் அந்தப் பூச்சியைக் காட்டினார் துறவி.

மன்னன் இப்போது நிம்மதியாகத் தூங்கினான்.

நன்றாக உண்டான்.

பழைய பொலிவு திரும்பி விட்டது.

அவருக்கும் அவரது சீடர்களுக்கும் உரிய மரியாதை செய்து அனுப்பி வைத்தான் மன்னன்.

அவர்கள் நாட்டு எல்லையைத் தாண்டியதும் துறவியின் சீடர்களில் ஒருவன் கேட்டான்.

""குருதேவா! அந்த அற்புதமான மூலிகை பற்றிக் கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்!''

''துறவி புன்னகை பூத்தார். ""பூச்சி அத்தனை நாள் எங்கே இருந்தது என்று நினைக்கிறீர்கள்?, மன்னனின் செவிக்குள், ''அதுதான் இல்லை, மன்னனின் காதிற்குள் பூச்சி போனது உண்மையாக இருந்திருக்கலாம், சிறிது நேரத்திலேயே அது செத்திருக்கும். இல்லை, உடனே வெளியே வந்திருக்கும்,

அந்தச் சிறிது நேரத்தில் அது மன்னனின் செவிகளுக்குள் ஒரு குறுகுறுப்பு உணர்வை ஏற்படுத்தி விட்டது.

அது மன்னனின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்டது.

அந்தப் பூச்சிகாதுக்குள் உயிருடன் இருப்பதாகவே மன்னன் நினைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

"குருதேவா அதை விளக்கிச் சொல்லி மன்னனை குணப்படுத்தியிருக்கலாமே?''"

"மனோவியாதியை அப்படி எளிதாகக்குணப்படுத்திவிட முடியாது!

பிரச்னை தீவிரமானது என்று மன்னன் நினைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

அதனால் தான் நானும் சிகிச்சை தீவிரமானது என்று பாசாங்கு செய்தேன்..

தொலைதூரத்தில் இருந்து மூலிகை வர வேண்டும் என்று பொய் சொன்னேன்."

''அந்த மூலிகை?''

"நம் ஊரில் சாதாரணமாக விளையும் செடியின் இலைகள்தான்.

அதை யாரும் கவனிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டேன்.

பின் ஒருநாள் பூஜை செய்து காலை இருட்டு நேரத்தில் மூலிகைச் சாற்றை மன்னனின் காதில் விட்டுஏற்கனவே பிடித்து வைத்திருந்த ஒரு செத்த பூச்சியைக் காட்டினேன்.

மன்னன் நம்பி விட்டான். அவன் மனநோயும் தீர்ந்தது."

இன்று மனித இனத்தைப் பீடித்திருக்கும் நோய்களில் பெரும்பான்மையானவை நம் மனங்களில் தான் இருக்கின்றன.

காதில் நுழைந்த பூச்சி வெளியேறி விட்டது.

மனதில் நுழைந்த பூச்சிதான் நம்மைச் சாகடித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

இன்று நம்மில் பலர் சூழ்நிலையைக் காரணம் காட்டி தமது வாழ்க்கையைத் தாமே கெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

"எங்கப்பா மட்டும் பொறுப்பா சம்பாதித்திருந்தா, பெரிய படிப்பு படிக்க வச்சிருந்தா, பணம் கொடுத்திருந்தா, யாராவது உதவி செய்திருந்தா நான் பெரிய ஆளாயிருப்பேன்'' என்று எத்தனை பேர் வெளியே சொல்லிக் கொண்டு திரிகிறார்கள் பாருங்கள்.

இன்று பெரிய ஆட்களாக இருக்கும் பலரும் காசில்லாத தகப்பனுக்குப் பிறந்தவர்கள்தான்.

பெரிய படிப்பு படிக்காதவர்கள்தான்.

பிரச்னை நம் பெற்றோரிடமோ, நம் ஆசிரியரிடமோ, நம் பள்ளி, கல்லூரியிடமோ, நம் சூழ்நிலையிலோ இல்லை.

அது நம் மனதில் இருக்கிறது.

பூச்சி காதில் இல்லை, மனதில் இருக்கிறது.

ஒரு இல்லாத பிரச்னையை, இருப்பதாக நினைத்துக்கொண்டு நம் வெற்றி வாய்ப்புக்களைக் கெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்!.
By
Jagadeesh Krishnan psychologist and International Author
Knight Dragon Tantra Galaxy psycholical counselling services
[08/10, 23:54] Dr. Jagadeesh Krishnan: He is the king of a great country.

One night an insect entered the king's ear.

The king had to suffer from the insect that was in his ear.

Their efforts yielded nothing.

Great gifts were announced for those who solved the king's problem.

Doctors came from everywhere.

No one was able to get the insect out.

The king could not sleep.

The food has also declined.

The king lost his brilliance.

A monk arrived from the Himalayas around this time.

The king's ear was well examined.

“This is a very rare species and it is not bound to our herbs.

The insect is bound to a rare herb that grows in a forest about a hundred yards from here.

I am sending my disciples today.

They'll be back in a month's time anyway.

Then don't worry that your problem will be completely resolved.

In three weeks the disciples came with the herb.

The herb juice was poured into the king's ear at the time of Brahma mukurta before dawn the next morning.

The dead insect came out in the next few seconds.

The monk showed the insect to the king.

The king was now asleep.

Well done

The old glow is back.

The king sent him and his followers with due respect.

One of the monk's disciples asked as they crossed the border.

"" Gurudeva!  Let me tell you a little about that wonderful herb! '

'' The monk smiled.  "" Where do you think the insect was that day ?, in the king's ear, '' it was not.  No, come out right away,

In a short time it caused a seizure within the ears of the king.

It is deeply ingrained in the mind of the king.

The king thought he was still alive in that pest.

"Gurudeva could have explained it and healed the king."

“It is not easy to treat a psychopath!

The king was thinking that the problem was serious.

That's why I pretended the treatment was serious ..

I lied that the herb should come from a distance. "

'' Is that herb? ''

“These are the leaves of a plant that normally grows in our town.

I watched it without anyone noticing.

Then one day after the pooja, in the dark of the morning left herbal extract in the ear of the king and showed him a dead insect.

The king trusted.  He's also exhausted. "

Most of the diseases that plague mankind today are on our minds.

The insect that entered the ear had left.

The insect that comes to mind is killing us.

Many of us today are ruining their lives by the circumstances.

"How many people come out and say," If only we had a responsibility, if I had a big study, paid for it, if someone had helped, I would be great. "

Many of today's big men were born to a cashless father.

Great study is uneducated.

The problem is not with our parents, our teachers, our school, college or our situation.

It is in our minds.

The pest is on the mind, not on the ear.

Thinking that there is a problem, we are ruining our chances of success !.
By
Jagadeesh Krishnan is a psychologist and international author
Knight Dragon Tantra Galaxy psycholical counseling services

Time

Jagadeesh Krishnan: வரலாற்றில் மிகப் பெரிய தத்துவவாதி யார்?
உலகின் மிக சிறந்த தத்துவவாதி யார் என்றால் அது நிச்சயமாக காலேதேவதையாகத்தான் இருக்க முடியும்

அனைத்து தத்துவங்களும் சித்தாந்தங்களும் சகலவிதமான உயிர் களும் அவைகளின் வாழ்க்கை மற்றும் ஆசாபாசங்கள் கனவுகள் மகிழ்ச்சி ஏமாற்றம் கோபதாபங்கள் எதிர்பார்ப்புகள் அனைத்தும் காலத்தின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படுகிறது.

இதுதான் காலதேவனின் தத்துவம்.

ஒருவர் தாம் சொல்லும் தத்துவத்தை கடந்த காலம் நிகழ்காலத்தில் இருந்து எடுத்து இது எதிர்காலத்திற்கும் பொருந்தும் என கூறுகிறார். ஆக இங்கு தத்துவம் உருவாகவும் அது நிலைபெறவும் காலதேவதையின் அருள் நிச்சயம் தேவைப்படுகிறது.

எனக்கு தெரிந்து பல சிந்தனையாளர் அறிவாளிகள் விஞ்ஞானிகள் என அனைவரும் தத்துவங்களை காலத்திடம் இருந்து பெற்று அதை உண்மையாக்க அதே காலத்திடம் கையேந்தி நின்றவர்களே.

ஐன்ஸ்டின் அவர்கள் தனது ஒரு ஒளியியல் சார்ந்த கோட்பாட்டை நிரூபிக்க சூரிய கிரகணத்தை எதிர்பார்த்து பல நாட்கள் காத்திருந்தாராம்.

இன்றும் கூட பல விஞ்ஞானிகள் ஒளியை விட வேகமாக சென்றால் காலத்தை வென்று எதிர் காலத்திற்கோ கடந்த காலத்திற்கோ சென்று வரலாம் ஏன் டைம் மெஷினை கூட கண்டுபிடித்து விடலாம் என மனப்பால் குடித்து வருகிறனர்.

ஆக காலத்தை மையமாக கொண்டு எத்துனை எத்தனை கற்பனைகள் கனவுகள்???

அதே போல பலரின் மனக்காயங்களுக்வும் அருமருந்தாக அமையும் காலம் அனைத்தையும் சரிசெய்துவிடும் இதுவும் கடந்து போகும் என்ற தத்துவங்கள் கூட காலத்திடம் இருந்தே பிறந்து காலத்துடன் கலந்து விடுகிறது

நம்ம ஊரில் காலத்தத்துவம் மிகவும் பிரிசித்தம்.

பிறருக்கு இன்னா முற்பகல் செய்யின்

தமக்கு இன்னா பிற்பகல் தாமே விளையும்

என்ற வள்ளுவன் வாக்கு கூட காலத்தை மையமாக கொண்டே உள்ளது.

நமது ஊரில் காலத்தே பயிர் செய் என்பார்கள்.விவசாயத்தில் காலம் மிகவும் முக்கியம்.

சிறியவர்களை பெரியவராக்குவதும்

உழைப்பவர்களை உச்சந்தொட வைப்பதும் நம்பிக்கை இழந்து போராடும் நபர்களுக்கு கவலை வேண்டாம் நான் இருக்கிறேன் என தோள் கொடுக்கும் தோழனாகவும் என்னிடம் இல்லாத அதிகாரமா செல்வமா என ஆணவத்தால் ஆடுபவர்களின் தலையில் இரண்டு தட்டு தட்டி அறிவை புகட்டும் ஆசானாகவும் பாவம் செய்தவர்களை தண்டிக்கும் நீதிமானகவும் காலதேவன் திகழ்கிறார்.

ஆக பலபல தத்துவங்களை பலர் மூலம் உண்டாக்க வைத்து அந்த தத்துவங்களை தனது காலசக்கரத்தின் மூலமே சுழல வைத்து இறுதியில் தம்முடனே ஐக்கியப்படுத்திக் கொண்டு சிருஷ்டியும் நானே ஸ்திதியும் நானே சர்வமும் நானே என அமைதியாக இருக்கும் காலதேவன்தான் உலகின் மிகச்சிறந்த தத்துவவாதி.
By
Jagadeesh Krishnan

Who is the greatest philosopher in history?
If one is the greatest philosopher in the world, it can certainly be a goddess

All philosophies and ideologies, all sorts of lives, their lives and aspirations, dreams, happiness, disappointments, anger, expectations, are all handed over to the hands of time.

This is the philosophy of Kaladevan.

One takes his philosophy from the past to the present and says that this applies to the future.  Therefore, in order for philosophy to be formed and sustained, the grace of time is definitely needed.

I know that many thinkers, intellectuals, and scientists have all come up with theories from time to time and come to fruition.

Einstein spent several days waiting for a solar eclipse to prove his theory of optics.

Even today, many scientists are wondering why they could go back to the past or the past to find the time machine if it goes faster than the light.

How many fantasies and nightmares with the center of time ???

Likewise, many people's grievances and the time of death will be corrected.

In our town, the period is very divided.

If it is too early for others

He'll have it later in the afternoon

Even the Valluvan vote is centered around time.

Cultivate early in our town.

And making little ones big

Callawayan is a janitor who punishes those who sin, as a doer of the shoulder, and the power of my lack of authority, to put on the heads of those who are arrogant as to the power of my power.

He is the best philosopher in the world, so that the creation of myself, the existence of myself, and the whole of myself, is the greatest philosopher.
By
Jagadeesh Krishnan

https://jagadeeshkri.wordpress.com/2019/10/03/my-book/

Relationship

Jagadeesh Krishnan: எதிர்பார்ப்புகள் உங்கள் உறவை எவ்வாறு வடிவமைக்கின்றன

பின்வரும் அறிக்கைகளுடன் நீங்கள் எவ்வளவு வலுவாக உடன்படுகிறீர்கள்: “பொதுவாக, தியாகம் செய்வது நெருங்கிய உறவுகளின் அவசியமான ஒரு அங்கமாகும்” மற்றும் “நெருங்கிய உறவுகளில் தியாகங்களில் ஈடுபடுவது இயல்பு”?

ஒரு காதல் உறவில் இருப்பதற்கான சலுகைகளில் ஒன்று, உங்களுக்குத் தேவைப்படும்போது ஆதரவையும் உதவியையும் வழங்கக்கூடிய ஒருவரைக் கொண்டிருப்பது.  ஆரோக்கியமான உறவுகளில், மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவுகிறார்கள், மற்றவர் மன அழுத்தத்திலோ அல்லது வருத்தத்திலோ இருக்கும்போது அவர்கள் ஆதரவாக இருக்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் தியாகம் செய்வதன் மூலமோ அல்லது சமரசம் செய்வதன் மூலமோ ஒருவருக்கொருவர் தேவைகளுக்கு இடமளிக்கிறார்கள்.  உங்கள் கூட்டாளரிடமிருந்து இந்த விஷயங்களை எதிர்பார்க்க நீங்கள் வந்திருந்தால், நீங்கள் தனியாக இல்லை.  எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, உங்கள் பங்குதாரர் உங்களுக்குத் தேவைப்படும்போது உங்களுக்காக இருப்பதை நீங்கள் நம்ப முடியாவிட்டால், இதன் அர்த்தம் என்ன?

ஆனால் அது மாறிவிடும், இந்த எதிர்பார்ப்புகள் இரட்டை முனைகள் கொண்ட வாளாக இருக்கலாம்.  நீங்கள் ஒரு வெள்ளிக்கிழமை வீட்டிற்கு வரும்போது உங்கள் பங்குதாரர் கச்சேரித் திட்டங்களை கைவிடுவார் என்று எதிர்பார்க்கலாம், மேலும் ஒரு ஜோடி பி.ஜேக்கள் மற்றும் நெட்ஃபிக்ஸ் ஆகியவற்றைத் தவிர வேறு எதையும் செய்ய மிகவும் சோர்வாக இருப்பீர்கள், மேலும் நீங்கள் ஆதரிக்கும் மற்றும் தியாகம் செய்யும் உறவின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது.  ஒருவருக்கொருவர்.  ஆனால் சமீபத்திய ஆராய்ச்சியின் படி, உங்கள் கூட்டாளியின் தியாகத்தை நீங்கள் பாராட்டுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவு என்பதையும் இதன் விளைவாக உங்கள் உறவில் திருப்தி குறைவாக இருக்கலாம் என்பதையும் இது குறிக்கிறது.  நெதர்லாந்தில் நெருங்கிய உறவு ஆராய்ச்சியாளர்களின் குழு 8 நாட்களுக்கு 126 ஜோடிகளைக் கண்காணித்தது.  ஒவ்வொரு நாளும், கூட்டாளர்கள் தாங்கள் செய்த எந்த தியாகங்களையும் (தங்கள் கூட்டாளருக்கு இடமளிப்பதற்காக அவர்கள் விரும்பிய ஒன்றை விட்டுக்கொடுப்பது), அதே போல் அவர்கள் தங்கள் கூட்டாளருக்கு எவ்வளவு நன்றியுள்ளவர்களாக இருந்தார்கள், அவர்கள் தங்கள் கூட்டாளரை எவ்வளவு மதிக்கிறார்கள், தங்கள் உறவில் எவ்வளவு திருப்தி அடைந்தார்கள் என்பதையும் தெரிவித்தனர்.  .  இந்த இடுகையின் மேலே பட்டியலிடப்பட்டுள்ள இரண்டு உட்பட, தியாகம் குறித்த அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளைப் பற்றிய நான்கு கேள்விகளுக்கும் ஆய்வில் உள்ள அனைவரும் பதிலளித்தனர் (மற்ற இரண்டு: “ஆரோக்கியமான உறவைப் பாதுகாக்க மக்கள் தியாகம் செய்ய வேண்டும்” மற்றும் “எனது பங்குதாரர் தியாகம் செய்வார்கள் என்று நான் எதிர்பார்க்கிறேன்  எங்கள் உறவு

தியாகத்திற்கான எதிர்விளைவுகளை எதிர்பார்ப்புகள் எவ்வாறு வடிவமைத்தன என்பதை ஆசிரியர்கள் பார்த்தபோது, ​​மக்கள் மிகவும் நன்றியுள்ளவர்களாகவும், தங்கள் கூட்டாளர்களிடம் அதிக மரியாதை கொண்டவர்களாகவும், தங்கள் பங்குதாரர் தங்களுக்காக தியாகம் செய்ததை உணர்ந்த நாட்களில் அவர்களின் உறவுகளில் அதிக திருப்தி அடைந்ததாகவும் அவர்கள் கண்டறிந்தனர், ஆனால் இன்னும் பல  அவர்கள் தியாகத்தின் குறைந்த எதிர்பார்ப்புகளைக் கொண்டிருந்தால்.  தியாகம் குறித்த அதிக எதிர்பார்ப்புகளைக் கொண்டிருந்த மக்கள் தியாகத்தால் மிகவும் குறைவாகவே நகர்த்தப்பட்டனர், அதில் அவர்கள் தியாகம் இல்லாத நாட்களுடன் ஒப்பிடும்போது தங்கள் கூட்டாளரை தியாகம் செய்ததாக உணர்ந்த நாட்களில் நன்றியுணர்வு, மரியாதை மற்றும் திருப்தி ஆகியவற்றில் அதே அதிகரிப்புகளைக் காட்டவில்லை.  .

எங்களுக்கு உதவ முடியாது, ஆனால் எங்கள் கூட்டாளர்களிடமிருந்து உதவி, ஆதரவு மற்றும் தியாகத்தை ஓரளவிற்கு எதிர்பார்க்கலாம் (இந்த ஆராய்ச்சி சிலரை மற்றவர்களை விட அதிகமாக எதிர்பார்க்கலாம் என்று கூறுகிறது).  எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஒரு துணை பங்குதாரர் ஒரு நல்ல உறவின் ஒரு அடையாளமாகும்.  ஆனால் இந்த எதிர்பார்ப்புகளில் எங்கள் கூட்டாளர்கள் ஈடுபடும்போது பாராட்டும் திறனைக் குறைக்கும்.  எங்கள் கூட்டாளர்களிடமிருந்து தியாகத்தை எதிர்பார்க்கும்போது, ​​அவர்களின் தியாகங்களை இனி அதே நேர்மறையான வெளிச்சத்தில் காண முடியாது.

இந்த கண்டுபிடிப்புகள் நான் நீண்ட காலமாக வைத்திருக்கும் ஒரு கோட்பாட்டுக்கு ஏற்ப உள்ளன - எதிர்பார்ப்புகள் நன்றியைக் கொல்கின்றன.  நன்றியுணர்வில் நான் பேச்சுக்களைக் கொடுக்கும்போது, ​​இந்த விஷயத்தை விளக்குவதற்கு எனக்குப் பிடித்த ஒரு உதாரணம் உள்ளது: கல்லூரிக்குச் செல்ல என் பெற்றோர் பணம் கொடுத்தார்கள்.  நான் சரியான தொகையை உண்மையில் அறியவில்லை என்றாலும், நான் ஒருபோதும் கேட்கத் தயங்கவில்லை என்பதால், எல்லாவற்றையும் சொல்லி முடிக்கும்போது இது, 000 100,000 க்கு அருகில் இருக்கும்.  இந்த மகத்தான தாராள செயலுக்கு அவர்கள் மீது எனது நன்றியுணர்வு?  குறைந்தபட்ச.  நான் பட்டம் பெற்றபோது நன்றி சொன்னேன், அவர்களுக்கு பெரிய அரவணைப்பைக் கொடுத்தேன் என்று எனக்குத் தெரியும், ஆனால் அவர்கள் கல்லூரிக்கு பணம் செலுத்துவார்கள் என்று அவர்கள் எப்போதும் என்னை எதிர்பார்க்கிறார்கள், அதனால் நான் அதை எதிர்பார்க்கவில்லை என்றால் நான் அதைப் போலவே பாராட்டவில்லை  அவர்களுக்கு.  என்னுடைய சில அத்தை கல்லூரிக்கு முன்பே என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியிருந்தால், நான் கடன்களை எடுத்துக்கொள்வேன், அதற்காக பணம் செலுத்துவேன் என்று நான் எதிர்பார்த்தபோது அவள் பணம் கொடுக்கப் போகிறாள் என்று என்னிடம் சொன்னால் நான் எப்படி நடந்துகொண்டிருப்பேன் என்று கற்பனை செய்ய முயற்சிக்கிறேன்.  அந்த நான்கு ஆண்டுகளில் அவளுக்கு என் நன்றியைத் தெரிவிக்க என்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்து, நான் நன்றியுள்ளவனாக இருந்திருப்பேன்.  அவளுடைய தாராளமான மற்றும் கனிவான செயலுக்கு நான் அவளை முழுமையாக திருப்பிச் செலுத்த முடிந்ததை நான் ஒருபோதும் உணர்ந்திருக்க மாட்டேன்.  இங்கே தான் உதைப்பவன் my எனது பெற்றோருக்கு நான் மிகவும் நன்றியுள்ளவனாக இருக்க முயற்சிக்க இந்த மன தந்திரங்களை நான் செய்கிறேன், ஏனென்றால் அவர்கள் செய்தது மிகவும் தாராளமான செயல் என்று எனக்குத் தெரியும், ஆனால் அது முற்றிலும் செயல்படாது.  அந்த எதிர்பார்ப்புகள் மிகவும் வலுவானவை, அவற்றை என்னால் முழுமையாக வெல்ல முடியாது.

எனவே நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்?  அடிக்கடி நடக்கும் நடத்தைகளை எதிர்பார்ப்பது கடினம், நாங்கள் அதை மாற்றியமைக்கிறோம்.  அதனால்தான், எங்கள் கூட்டாளர்களின் வேலையைச் செய்ததற்காக அவர்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்க நாம் நம்மை நினைவுபடுத்த வேண்டும்.  நீங்கள் எதிர்பார்ப்புகளை முழுவதுமாக கடக்க முடியாமல் போகலாம், ஆனால் உங்கள் நன்றியையும் மரியாதையையும் அதிகரிக்க உதவும் சில மன தந்திரங்கள் உள்ளன, அதாவது இந்த வகையான நேர்மறையான நடத்தைகளில் ஒருபோதும் ஈடுபடாத ஒரு கூட்டாளருடன் நீங்கள் உறவில் இருந்தீர்கள் என்று கற்பனை செய்வது போன்றவை, அல்லது  ஒவ்வொரு நாளும் உங்கள் கூட்டாளரைப் பற்றி நீங்கள் பாராட்டும் ஒன்றைத் தேடும் வழக்கத்தை அமைத்தல்.  நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் விஷயங்களுக்காக கூட உங்கள் நன்றியைத் தெரிவிக்க நினைவில் கொள்ளலாம், இதனால் உங்கள் பங்குதாரர் பாராட்டப்பட்ட ஒரு கணத்தை இழக்காமல் இருப்பதை உங்கள் எதிர்பார்ப்புகள் தடுக்காது.  உங்கள் பங்குதாரரின் தியாகங்களுக்கு நீங்கள் நன்றி தெரிவிக்கவில்லை என்றால், அந்த நேர்மறையான வலுவூட்டல் இல்லாமல், உங்கள் பங்குதாரர் எதிர்காலத்தில் உங்களுக்காக தியாகம் செய்ய ஆர்வம் காட்டாமல் இருக்கக்கூடும்.  மேலும், உங்கள் பங்குதாரருடன் தியாகம் மற்றும் ஆதரவு குறித்த அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளைப் பற்றி பேச முயற்சிக்கவும் this இந்த ஆய்வில், கூட்டாளர்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு (r = .11) மிகவும் பலவீனமான தொடர்பை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.  உங்களிடமிருந்து அத்தகைய எதிர்பார்ப்பு இல்லாதபோது, ​​உங்கள் கூட்டாளரிடமிருந்து நீங்கள் தியாகங்களை எதிர்பார்க்கலாம் என்பதே இதன் பொருள்.  நீங்கள் இருவரும் ஒரே பக்கத்தில் இருப்பதால் தெரிந்து கொள்வது ஒரு நல்ல விஷயம்!  உங்கள் தியாகங்களுக்கு நீங்கள் நினைத்த அளவுக்கு உங்கள் பங்குதாரர் நன்றி தெரிவிக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் அதே எதிர்பார்ப்புகளுக்கு இரையாகிவிடுவார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.
மூலம்
ஜெகதீஷ் கிருஷ்ணன்
உளவியலாளர் மற்றும் சர்வதேச ஆசிரியர்
நைட் டிராகன் தந்திர கேலக்ஸி உளவியல் ஆலோசனை சேவைகள்
மொபைல்: 9841121780, 9543187772, 9171617660.
லேண்ட் லைன்: 044-4958 3749
Jagadeesh Krishnan: How Expectations Are Shaping Your Relationship

How strongly do you agree with the following statements: “In general, sacrificing is a necessary component of close relationships” and “It is normal to engage in sacrifices in close relationships”?

One of the perks of being in a romantic relationship is having someone who can provide support and help when you need it. In healthy relationships, people help each other out, they’re supportive when the other person is stressed or upset, and they accommodate each other’s needs by sacrificing or compromising. If you’ve come to expect these things from your partner, you’re not alone. After all, if you can’t count on your partner to be there for you when you need them, what does that mean?

But it turns out, these expectations may be a double-edged sword. Being able to expect your partner to forgo concert plans when you come home on a Friday and are too tired to do anything more than put on a pair of pjs and Netflix and chill likely means that you are part of a relationship where you support and sacrifice for each other. But according to recent research, it also means that you are less likely to appreciate your partner’s sacrifice, and may be less satisfied with your relationship as a result. A team of close relationships researchers in the Netherlands tracked 126 couples for 8 days. Each day, partners reported on any sacrifices they made (giving up something they wanted in order to accommodate their partner), as well as how grateful they were to their partner, how much they respected their partner, and how satisfied they were with their relationship. Everyone in the study also answered four questions about their expectations of sacrifice, including the two listed at the top of this post (the other two were: “People need to sacrifice to preserve a healthy relationship” and “I expect my partner to sacrifice in our relationship

When the authors looked at how expectations shaped reactions to sacrifice, they found that people were more grateful, had more respect for their partners, and were more satisfied with their relationships on days when they perceived their partner had sacrificed for them, but much more so if they had low expectations of sacrifice. People who had high expectations of sacrifice were much less moved by the sacrifice, in that they didn’t show the same increases in gratitude, respect, and satisfaction on days when they perceived their partner as having sacrificed for them compared to days without a sacrifice.

We can’t help but come to expect help, support, and sacrifice from our partners to some extent (though this research suggests that some people may expect these more than others). After all, a supportive partner is one hallmark of a good relationship. But these expectations may also dampen our ability to appreciate when our partners do engage in these behaviors. Once we come to expect sacrifice from our partners, we no longer see their sacrifices in quite the same positive light.

These findings are in line with a theory I’ve long held—expectations kill gratitude. When I give talks on gratitude, I have a favorite example I use to illustrate this point: My parents paid for me to go to college. Although I don’t actually know the exact sum, because I never bothered to ask, this likely amounted to close to $100,000 when all is said and done. And my gratitude towards them for this immensely generous act? Minimal. I know I said thanks and gave them big hugs when I graduated, but they had always led me to expect that they would pay for college so I didn’t appreciate it in the same way I might have if I hadn’t expected it from them. I try to imagine how I would have reacted if some aunt of mine had surprised me right before college and told me that she was going to pay when I had expected to be taking out loans and working to pay for it. I would have been beyond grateful, doing everything I could to express my gratitude to her throughout those four years. I would never have felt able to fully repay her for her generous and kind act. And here’s the kicker—I do these mental tricks in my mind to try to make myself more grateful for my parents, because I know what they did was a very generous act, but it doesn’t completely work. Those expectations are just so strong that I can’t overcome them completely.

So what do you do? It’s hard not to come to expect behaviors that happen frequently, we’re built to adapt. That’s why we need to remind ourselves to thank our partners for doing their job. You might not be able to get past the expectations completely, but there are some mental tricks that could help increase your gratitude and respect, such as imagining that you were in a relationship with a partner who never engaged in these types of positive behaviors, or setting up a routine of looking for something you appreciate about your partner each day. You can also remember to express your thanks, even for things you expect, so that your expectations don’t prevent your partner from missing out on a moment of feeling appreciated. If you don’t thank your partner for their sacrifices, it’s possible that without that positive reinforcement, your partner may find themselves less eager to sacrifice for you in the future. Also, try talking with your partner about their expectations of sacrifice and support—in this study, the researchers found a very weak correlation between partners’ expectations (r = .11). This means that you might expect sacrifices from your partner while they have no such expectation from you. Probably a good thing to know so that you’re both on the same page! And if your partner doesn’t thank you for your sacrifices quite as much as you think they should, try to keep in mind that they’re likely falling prey to the same expectations.
By
Jagadeesh Krishnan
Psychologist and International Author
Knight Dragon Tantra Galaxy psycholical counselling services
Mobile:9841121780, 9543187772, 9171617660.
Land Line:044-4958 3749