media mobs

[11/22, 1:06 PM] 98 41 121780: A Culture Without the Possibility of Redemption Is a Toxic Culture

The paradox of social media, and so much of our technology, is that it keeps us locked in an eternal present, while at the same time creating an eternal archive that never fades away. The result isn’t just higher levels of anxiety, depression and loneliness, it also makes it harder for us to grow and evolve — which is, after all, our essential purpose at the heart of every spiritual and philosophical tradition. Evolution did not stop when we evolved from the apes. There is an instinct embedded in us, our fourth instinct, beyond the more recognized instincts of survival, sex and power, that drives us to evolve and to grow through our mistakes, through pain, and through self-discovery.

But we’ve reached a dangerous moment in our culture where we assume a frozen ideal, a state of arrested development, from which no growth or improvement are assumed possible. Because growth cannot happen without the necessary ingredients of redemption, forgiveness and self-forgiveness. If we’re not allowed to learn from our mistakes, atone for them, become better people, then we can grow neither individually nor collectively. After all, the great documents we live by assume a progression — whether it’s the never-ending journey toward “a more perfect union” or Martin Luther King’s “arc of the moral universe” bending toward justice — and even our Constitution had amendments.

But true change at the systemic level has to be accompanied by change at the personal level. As Aleksandr Solzhenitsyn put it, “the line separating good and evil passes not through states, nor between classes, nor between political parties either — but right through every human heart.” Dr. King knew that, which is why he had made it clear that to change society, “you’ve got to change the heart.”  

The word “redemption” comes from the Latin redemptionem — one of its meanings is releasing. Redemption allows us to thrive by being released from our worst moments. And that’s exactly what our modern technology and our current culture make it increasingly difficult to do. By keeping our worst moments in the foreground forever, by keeping all wounds fresh and preventing them from healing over, we’re never able to be released from them, to evolve and make ourselves and our world better. In business, we extol the growth mindset, but a world without redemption enshrines its opposite: the much-despised fixed mindset.

Another way our technology makes this harder is because of what’s known as “context collapse.” This is what happens when not only the original context of when and where an offending incident occurred is stripped away, but also the entire context of the offender’s life leading up to that moment. “These algorithms can’t distinguish between outrage and shaming that is proportionate and outrage and shaming that is disproportionate to the original transgression,” says Molly Crockett, a Yale assistant psychology professor who studies moral outrage online. The result is what University of North Carolina professor Alice Marwick calls “morally motivated networked harassment,” when the multitude descend on whomever has been chosen as the Twitter Target of the Day. 

“Social media is like an accelerant to an arson,” says Bard College President Leon Botstein. “Everything moves rapidly and out of control. So, the slightest spark creates an avalanche of retribution. There’s no room for error. And the response is not to start a conversation or a dialogue, but to shut the person out in some way.”

We’ve all seen it happen. An offensive tweet is sent out, or one is found from a decade ago, and the algorithms fire up a storm — one that will live forever, come to define someone for life and limit their possibility for growth. It happens every day on social media. It’s happening to someone right now as you read this. And it has to stop. We can choose to be a society in which we widen the circle of our concern, or we can become a circular firing squad. It won’t be the first time in history. During the French Revolution, prominent revolutionaries who had worked together to bring down the French aristocracy started accusing and even killing each other. Maximilien Robespierre introduced the reign of virtue, which became a Reign of Terror — virtue signaling becoming cancel culture in the extreme. In April 1794, one of the revolutionaries, Georges Danton, was led to the guillotine for urging moderation. “Robespierre will follow me,” he prophesied to his executioner, and indeed three months later it was Robespierre who was led to the guillotine. In a reign of virtuous terror no one is virtuous enough!

Forgiveness doesn’t suspend judgment, it doesn’t mean not holding people accountable or ignoring injustices or forgetting the past. It simply allows the offender the possibility of atonement and progress. Of course, forgiveness is not easy, but who wants to live in a world where there is no forgiveness, no compassion and no love?  

And there are powerful examples of forgiveness that we can learn from. Like Nelson Mandela, who emerged from 27 years in prison and chose to forgive his captors instead of exacting revenge. “As I walked out the door toward the gate that would lead to my freedom,” he said, “I knew if I didn’t leave my bitterness and hatred behind, I’d still be in prison.” 

We can see a particularly powerful example in the life and legacy of the late Congressman John Lewis. He was arrested some 40 times while protesting for civil rights in the 1960s, and another half-dozen times protesting for various causes as a congressman. In 1961, Lewis was beaten and bloodied by a mob for entering a “whites only” bus station waiting room in South Carolina. Half a century later, in 2009, Elwin Wilson, a former Ku Klux Klan member who had been in that mob, came to Washington to seek Lewis’ forgiveness. 

“Without a moment of hesitation, I looked back at him and said, ‘I accept your apology,’” Lewis wrote in his book Across That Bridge. After which, Lewis continued, “the man’s son started crying, he started crying and they hugged me and I hugged them both back and I started crying too, they started calling me brother and I called them brother.” The two met several more times after that. “This was a great testament to the power of love to overcome hatred,” wrote Lewis. And it’s why historian Sean Wilentz calls Lewis “a steady force for America’s redemption.”

The reason we forgive isn’t just to release the offender, it’s to release ourselves as well. As The Rev. J.C. Austin of Auburn Theological Seminary in New York says, “We do not do it to let the perpetrators off the hook. We do it to preserve our own humanity.”

Forgiveness is not just essential for our spiritual health. Studies have shown that forgiveness is also good for our mental and physical health. In a study by researchers from Hope College, participants were asked to think about someone who had mistreated them. While they ruminated on past slights, their stress responses went up — with increased blood pressure, heart rate, facial tension and sweating. When the same participants were asked to think about forgiving their transgressors, their physical arousal subsided. Forgiveness has also been found to lower levels of stress, anxiety and depression, decrease heart attack risk, improve our sleep and even lower cholesterol levels.

We can also see the pull of revenge vs. redemption in our criminal justice system. Most sentences aren’t for life without the possibility of parole. The fact that there’s an end date is an implicit acknowledgment that offenders can move past their worst moment and rejoin society. 

One of my favorite shows of the last few years is Van Jones’ CNN series, “The Redemption Project,” which brings criminal offenders face-to-face with their victims. It’s incredibly powerful, and illustrates the possibilities of a system based not on retribution but on redemption. It’s a show that answers the question bell hooks once posed: “how do we hold people accountable for wrongdoing and yet at the same time remain in touch with their humanity enough to believe in their capacity to be transformed?” As Van Jones explains it, the goal of restorative justice is “for all parties — and the community itself — to be restored to whatever degree of wellness and wholeness is possible. It seeks accountability from the trespasser, but ultimately healing for everyone involved.”

This brings us back to technology’s role. What we need, to allow for both individual and collective redemption, is to use technology in ways that augment our fundamental need to grow and evolve, instead of working against it. Just because our technology encourages context collapse and the call-out culture that ensues doesn’t mean we have to participate in it. 

There are, of course, times for calling out, but as Loretta J. Ross, a professor at Smith College, has written, there are also times for calling in — meant not to shame, but to create connection and allow for growth. “What I’m really impatient with is calling people out for something they said when they were a teenager when they’re now 55,” Ross said. “I mean, we all at some point did some unbelievably stupid stuff as teenagers, right?… The calling-in practice means you always keep a seat at the table for them if they come back.” 

Another example of improving our use of technology are laws enshrining the right to be forgotten, which provides a way for people to have private information about them removed from internet search engines. The rule is in effect in the European Union and several other countries. While it hasn’t yet come to the U.S., a recent Pew Research poll found that 74% of Americans support the idea. And some news outlets have begun their own efforts. Earlier this year, The Boston Globe launched its “Fresh Start” program, which allows people named in stories to apply to have the information updated or removed. “It was never our intent to have a short and relatively inconsequential Globe story affect the futures of the ordinary people who might be the subjects,” Globe editor Brian McGrory said. “Our sense, given the criminal justice system, is that this has had a disproportionate impact on people of color.”

We all want change, both for ourselves and for our society. And for that to happen, we have to create a culture in which we’re allowed to be forgiven and learn from our mistakes. That means forgiving others, and forgiving ourselves. Our purpose in life isn’t to be perfect, but to always strive and work toward becoming better. When our technology works against this fundamental drive, we need to re-evaluate our relationship with technology and ask ourselves if we are allowing it to create a dystopian world no one would want to live in, fueling conflict and hate and shrinking our humanity.  As theologian Barbara Holmes put it, “Love is the greatest mystery of all. Not love as a warm and fuzzy feeling, but love as the animating force that holds us together.” 

By

Jagadeesh Krishnan psychologist and international Author

[11/22, 1:08 PM] 98 41 121780: மீட்பின் சாத்தியம் இல்லாத கலாச்சாரம் ஒரு நச்சு கலாச்சாரம்

 சமூக ஊடகங்களின் முரண்பாடு மற்றும் நமது தொழில்நுட்பத்தின் பல, அது நம்மை ஒரு நித்திய நிகழ்காலத்தில் அடைத்து வைக்கிறது, அதே நேரத்தில் ஒருபோதும் மறைந்து போகாத ஒரு நித்திய காப்பகத்தை உருவாக்குகிறது.  இதன் விளைவாக அதிக அளவு கவலை, மனச்சோர்வு மற்றும் தனிமை மட்டுமல்ல, இது நம்மை வளரவும் பரிணமிக்கவும் கடினமாக்குகிறது - எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஒவ்வொரு ஆன்மீக மற்றும் தத்துவ பாரம்பரியத்தின் இதயத்திலும் நமது அத்தியாவசிய நோக்கம்.  குரங்கிலிருந்து நாம் உருவானபோது பரிணாமம் நிற்கவில்லை.  உயிர், பாலினம் மற்றும் அதிகாரம் போன்ற அங்கீகரிக்கப்பட்ட உள்ளுணர்வுகளுக்கு அப்பால், நமது நான்காவது உள்ளுணர்வு நம்மில் பொதிந்துள்ளது, இது நமது தவறுகள், வலிகள் மற்றும் சுய-கண்டுபிடிப்பு மூலம் பரிணமிக்கவும் வளரவும் நம்மைத் தூண்டுகிறது.

 ஆனால், நமது கலாச்சாரத்தில் ஒரு ஆபத்தான தருணத்தை அடைந்துவிட்டோம், அங்கு நாம் ஒரு உறைந்த இலட்சியத்தை, கைது செய்யப்பட்ட வளர்ச்சியின் நிலையைக் கருதுகிறோம், அதில் இருந்து எந்த வளர்ச்சியும் அல்லது முன்னேற்றமும் சாத்தியமில்லை என்று கருதப்படுகிறது.  ஏனெனில் மீட்பு, மன்னிப்பு மற்றும் சுய-மன்னிப்பு ஆகியவற்றின் தேவையான பொருட்கள் இல்லாமல் வளர்ச்சி நடக்காது.  நம் தவறுகளில் இருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்ளவும், அவர்களுக்குப் பரிகாரம் செய்யவும், சிறந்த மனிதர்களாக மாறவும் அனுமதிக்கப்படாவிட்டால், நாம் தனித்தனியாகவோ கூட்டாகவோ வளர முடியாது.  எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நாம் வாழும் சிறந்த ஆவணங்கள் ஒரு முன்னேற்றத்தைக் கருதுகின்றன - அது "மிகவும் சரியான தொழிற்சங்கத்தை" நோக்கிய முடிவில்லாத பயணமாக இருந்தாலும் அல்லது மார்ட்டின் லூதர் கிங்கின் "தார்மீக பிரபஞ்சத்தின் வளைவு" நீதியை நோக்கி வளைந்திருந்தாலும் - மற்றும் நமது அரசியலமைப்பில் கூட திருத்தங்கள் இருந்தன.

 ஆனால் அமைப்பு மட்டத்தில் உண்மையான மாற்றம் தனிப்பட்ட மட்டத்தில் மாற்றத்துடன் இருக்க வேண்டும்.  அலெக்சாண்டர் சோல்ஜெனிட்சின் கூறியது போல், "நல்லதையும் தீமையையும் பிரிக்கும் கோடு மாநிலங்கள் வழியாகவோ, வர்க்கங்களுக்கு இடையில் அல்லது அரசியல் கட்சிகளுக்கு இடையில் அல்ல - ஆனால் ஒவ்வொரு மனித இதயத்தின் வழியாகவும் செல்கிறது."  டாக்டர் ராஜாவுக்குத் தெரியும், அதனால்தான் சமுதாயத்தை மாற்ற, "நீங்கள் இதயத்தை மாற்ற வேண்டும்" என்று அவர் தெளிவுபடுத்தினார்.

 "மீட்பு" என்ற வார்த்தை லத்தீன் redemptionem என்பதிலிருந்து வந்தது - அதன் அர்த்தங்களில் ஒன்று வெளியிடுவது.  மீட்பு என்பது நமது மோசமான தருணங்களில் இருந்து விடுபடுவதன் மூலம் நம்மை செழிக்க அனுமதிக்கிறது.  அதுவே நமது நவீன தொழில்நுட்பமும் நமது தற்போதைய கலாச்சாரமும் செய்வதை கடினமாக்குகிறது.  எங்களின் மோசமான தருணங்களை எப்போதும் முன்னிலையில் வைத்திருப்பதன் மூலம், எல்லா காயங்களையும் புதியதாக வைத்திருப்பதன் மூலமும், அவை குணமடையாமல் தடுப்பதன் மூலமும், அவற்றிலிருந்து நாம் ஒருபோதும் விடுபட முடியாது, நம்மையும் நம் உலகத்தையும் மேம்படுத்தி மேம்படுத்த முடியாது.  வணிகத்தில், வளர்ச்சி மனப்பான்மையை நாங்கள் போற்றுகிறோம், ஆனால் மீட்பற்ற உலகம் அதற்கு நேர்மாறாக உள்ளது: மிகவும் வெறுக்கப்பட்ட நிலையான மனநிலை.

 எங்கள் தொழில்நுட்பம் இதை கடினமாக்கும் மற்றொரு வழி "சூழல் சரிவு" என்று அறியப்படுகிறது.  ஒரு புண்படுத்தும் சம்பவம் எப்போது, ​​​​எங்கே நடந்தது என்பதற்கான அசல் சூழல் மட்டுமல்ல, அந்தக் கணம் வரை செல்லும் குற்றவாளியின் வாழ்க்கையின் முழு சூழலும் அகற்றப்படும்போது இதுதான் நடக்கும்.  "இந்த வழிமுறைகளால் சீற்றம் மற்றும் அவமானம் ஆகியவற்றுக்கு விகிதாசாரம் மற்றும் சீற்றம் மற்றும் அவமானம் ஆகியவற்றை வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடியாது," என்று ஆன்லைனில் தார்மீக சீற்றத்தைப் படிக்கும் யேல் உதவி உளவியல் பேராசிரியரான மோலி க்ரோக்கெட் கூறுகிறார்.  இதன் விளைவாக, வட கரோலினா பல்கலைக்கழக பேராசிரியர் ஆலிஸ் மார்விக், "தார்மீக உந்துதல் நெட்வொர்க் துன்புறுத்தல்" என்று அழைக்கிறார்.

 "சமூக ஊடகங்கள் ஒரு தீக்குளிப்புக்கு விரைவுபடுத்துவது போன்றது" என்கிறார் பார்ட் கல்லூரியின் தலைவர் லியோன் போட்ஸ்டீன்.  “எல்லாமே வேகமாகவும் கட்டுப்பாட்டை மீறியும் நகர்கிறது.  எனவே, சிறிதளவு தீப்பொறி பழிவாங்கும் பனிச்சரிவை உருவாக்குகிறது.  பிழைக்கு இடமில்லை.  மேலும் பதில் ஒரு உரையாடலையோ அல்லது உரையாடலையோ தொடங்குவது அல்ல, ஆனால் அந்த நபரை ஏதோ ஒரு வழியில் மூடுவதுதான்.”

 அது நடப்பதை நாம் அனைவரும் பார்த்திருக்கிறோம்.  ஒரு புண்படுத்தும் ட்வீட் அனுப்பப்பட்டது, அல்லது ஒரு தசாப்தத்திற்கு முன்பு இருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, மற்றும் அல்காரிதம்கள் ஒரு புயலைத் தூண்டுகின்றன - இது என்றென்றும் வாழும், ஒருவரை வாழ்நாளில் வரையறுத்து, அவர்களின் வளர்ச்சிக்கான சாத்தியத்தை மட்டுப்படுத்துகிறது.  இது சமூக வலைதளங்களில் தினமும் நடக்கிறது.  இதைப் படிக்கும் போது இப்போது ஒருவருக்கு இது நடக்கிறது.  மேலும் அது நிறுத்தப்பட வேண்டும்.  நமது கவலையின் வட்டத்தை விரிவுபடுத்தும் சமூகமாக நாம் தேர்வு செய்யலாம் அல்லது ஒரு வட்ட துப்பாக்கிச் சூடு அணியாக மாறலாம்.  வரலாற்றில் இது முதல் முறையாக இருக்காது.  பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் போது, ​​பிரெஞ்சு பிரபுத்துவத்தை வீழ்த்துவதற்கு ஒன்றாக உழைத்த முக்கிய புரட்சியாளர்கள் ஒருவரையொருவர் குற்றம் சாட்டவும் கொலை செய்யவும் தொடங்கினர்.  Maximilien Robespierre நல்லொழுக்கத்தின் ஆட்சியை அறிமுகப்படுத்தினார், இது பயங்கரவாதத்தின் ஆட்சியாக மாறியது - நல்லொழுக்க சமிக்ஞை தீவிர கலாச்சாரத்தை ரத்து செய்கிறது.  ஏப்ரல் 1794 இல், புரட்சியாளர்களில் ஒருவரான ஜார்ஜஸ் டான்டன், மிதவாதத்தை வலியுறுத்துவதற்காக கில்லட்டின் வழிநடத்தப்பட்டார்.  "ரோபஸ்பியர் என்னைப் பின்தொடர்வார்," என்று அவர் தனது மரணதண்டனை நிறைவேற்றுபவருக்கு தீர்க்கதரிசனம் கூறினார், உண்மையில் மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு ரோபஸ்பியர் தான் கில்லட்டினுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.  அறம் நிறைந்த பயங்கர ஆட்சியில் யாரும் அறம் போதாது!

 மன்னிப்பு என்பது தீர்ப்பை இடைநிறுத்துவதில்லை, மக்கள் பொறுப்பேற்காமல் இருத்தல் அல்லது அநீதிகளைப் புறக்கணிப்பது அல்லது கடந்த காலத்தை மறந்துவிடுவது என்று அர்த்தமல்ல.  இது வெறுமனே குற்றவாளிக்கு பரிகாரம் மற்றும் முன்னேற்றத்திற்கான சாத்தியத்தை அனுமதிக்கிறது.  நிச்சயமாக, மன்னிப்பு எளிதானது அல்ல, ஆனால் மன்னிப்பு, இரக்கம் மற்றும் அன்பு இல்லாத உலகில் யார் வாழ விரும்புகிறார்கள்?

 மன்னிப்புக்கான சக்திவாய்ந்த எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன, அதை நாம் கற்றுக்கொள்ளலாம்.  நெல்சன் மண்டேலாவைப் போல, 27 ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்து வெளிவந்து, பழிவாங்குவதற்குப் பதிலாக, சிறைப்பிடிக்கப்பட்டவர்களை மன்னிக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார்.  "எனது சுதந்திரத்திற்கு வழிவகுக்கும் வாயிலை நோக்கி நான் கதவைத் தாண்டிச் சென்றபோது, ​​​​என் கசப்பையும் வெறுப்பையும் நான் விட்டுவிடவில்லை என்றால், நான் இன்னும் சிறையில் இருப்பேன் என்று எனக்குத் தெரியும்" என்று அவர் கூறினார்.

 மறைந்த காங்கிரஸ்காரர் ஜான் லூயிஸின் வாழ்க்கை மற்றும் பாரம்பரியத்தில் குறிப்பாக சக்திவாய்ந்த உதாரணத்தை நாம் காணலாம்.  அவர் 1960 களில் சிவில் உரிமைகளுக்காகப் போராடியபோது சுமார் 40 முறை கைது செய்யப்பட்டார், மேலும் அரை டஜன் முறை காங்கிரஸ்காரராக பல்வேறு காரணங்களுக்காகப் போராடினார்.  1961 ஆம் ஆண்டில், தென் கரோலினாவில் உள்ள "வெள்ளையர்கள் மட்டும்" பேருந்து நிலையக் காத்திருப்பு அறைக்குள் நுழைந்ததற்காக லூயிஸ் ஒரு கும்பலால் தாக்கப்பட்டு இரத்தம் சிந்தப்பட்டார்.  அரை நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, 2009 இல், அந்தக் கும்பலில் இருந்த முன்னாள் கு க்ளக்ஸ் கிளான் உறுப்பினரான எல்வின் வில்சன், லூயிஸின் மன்னிப்பைப் பெற வாஷிங்டனுக்கு வந்தார்.

 "ஒரு கணமும் தயங்காமல், நான் அவரைத் திரும்பிப் பார்த்து, 'உங்கள் மன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்' என்று சொன்னேன்," என்று லூயிஸ் தனது புத்தகமான அக்ராஸ் தட் பிரிட்ஜில் எழுதினார்.  அதன் பிறகு, லூயிஸ் தொடர்ந்தார், "அந்த மனிதனின் மகன் அழ ஆரம்பித்தான், அவன் அழ ஆரம்பித்தான், அவர்கள் என்னைக் கட்டிப்பிடித்தார்கள், நான் அவர்கள் இருவரையும் மீண்டும் கட்டிப்பிடித்தேன், நானும் அழ ஆரம்பித்தேன், அவர்கள் என்னை அண்ணா என்று அழைக்க ஆரம்பித்தார்கள், நான் அவர்களை அண்ணா என்று அழைத்தேன்."  அதன் பிறகு இருவரும் பலமுறை சந்தித்தனர்.  "வெறுப்பை வெல்லும் அன்பின் சக்திக்கு இது ஒரு சிறந்த சான்றாகும்" என்று லூயிஸ் எழுதினார்.  அதனால்தான் வரலாற்றாசிரியர் சீன் விலென்ட்ஸ் லூயிஸை "அமெரிக்காவின் மீட்பிற்கான ஒரு நிலையான சக்தி" என்று அழைக்கிறார்.

 நாம் மன்னிப்பதற்கான காரணம் குற்றவாளியை விடுவிப்பது மட்டுமல்ல, நம்மையும் விடுவிப்பதுதான்.  நியூயார்க்கில் உள்ள ஆபர்ன் இறையியல் செமினரியின் ரெவ். ஜே.சி. ஆஸ்டின் சொல்வது போல், “குற்றவாளிகளை கொக்கியை விட்டுவிட நாங்கள் அதைச் செய்யவில்லை.  எங்கள் சொந்த மனித நேயத்தைப் பாதுகாக்க நாங்கள் இதைச் செய்கிறோம்.

 மன்னிப்பு என்பது நமது ஆன்மீக ஆரோக்கியத்திற்கு மட்டும் இன்றியமையாதது.  மன்னிப்பது நமது மன மற்றும் உடல் ஆரோக்கியத்திற்கும் நல்லது என்று ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.  ஹோப் கல்லூரியின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் நடத்திய ஆய்வில், பங்கேற்பாளர்கள் தங்களை தவறாக நடத்திய ஒருவரைப் பற்றி சிந்திக்கும்படி கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டனர்.  அவர்கள் கடந்த காலக் குறைகளைப் பற்றி யோசித்தபோது, ​​அவர்களின் மன அழுத்த பதில்கள் அதிகரித்தன - அதிகரித்த இரத்த அழுத்தம், இதயத் துடிப்பு, முகப் பதற்றம் மற்றும் வியர்வை.  அதே பங்கேற்பாளர்கள் தங்கள் மீறுபவர்களை மன்னிப்பது பற்றி சிந்திக்கும்படி கேட்கப்பட்டபோது, ​​அவர்களின் உடல் தூண்டுதல் தணிந்தது.  மன்னிப்பு மன அழுத்தம், பதட்டம் மற்றும் மனச்சோர்வைக் குறைக்கிறது, மாரடைப்பு அபாயத்தைக் குறைக்கிறது, நமது தூக்கத்தை மேம்படுத்துகிறது மற்றும் கொலஸ்ட்ரால் அளவைக் குறைக்கிறது.

 நமது குற்றவியல் நீதி அமைப்பில் பழிவாங்கலுக்கு எதிராக மீட்பின் இழுவையையும் நாம் காணலாம்.  பரோலின் சாத்தியம் இல்லாமல் பெரும்பாலான தண்டனைகள் வாழ்நாள் முழுவதும் இல்லை.  இறுதித் தேதி உள்ளது என்பது, குற்றவாளிகள் தங்களின் மோசமான தருணத்தை கடந்து மீண்டும் சமூகத்தில் சேரலாம் என்பதை மறைமுகமாக ஒப்புக்கொள்கிறது.

 கடந்த சில வருடங்களில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த நிகழ்ச்சிகளில் ஒன்று வான் ஜோன்ஸின் CNN தொடர், "தி ரிடெம்ப்ஷன் ப்ராஜெக்ட்" ஆகும், இது கிரிமினல் குற்றவாளிகளை அவர்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்களுடன் நேருக்கு நேர் சந்திக்கிறது.  இது நம்பமுடியாத அளவிற்கு சக்தி வாய்ந்தது, மேலும் பழிவாங்கலின் அடிப்படையில் அல்ல, மீட்பின் அடிப்படையில் ஒரு அமைப்பின் சாத்தியக்கூறுகளை விளக்குகிறது.  ஒருமுறை முன்வைக்கப்பட்ட பெல் கொக்கிகள் கேள்விக்கு பதிலளிக்கும் ஒரு நிகழ்ச்சி இது: "தவறான செயல்களுக்கு மக்களை எவ்வாறு பொறுப்பாக்குவது, அதே நேரத்தில் அவர்களின் மாற்றத்திற்கான திறனை நம்பும் அளவுக்கு அவர்களின் மனிதநேயத்துடன் தொடர்பில் இருப்பது எப்படி?"  வான் ஜோன்ஸ் விளக்குவது போல, மறுசீரமைப்பு நீதியின் குறிக்கோள், “அனைத்து தரப்பினருக்கும் - மற்றும் சமூகமே - எந்த அளவிற்கு ஆரோக்கியம் மற்றும் முழுமை சாத்தியமோ அதை மீட்டெடுக்க வேண்டும்.  இது அத்துமீறுபவர்களிடமிருந்து பொறுப்புக்கூறலை நாடுகிறது, ஆனால் இறுதியில் சம்பந்தப்பட்ட அனைவருக்கும் குணமளிக்கிறது.

 இது தொழில்நுட்பத்தின் பங்கிற்கு நம்மை மீண்டும் கொண்டு வருகிறது.  தனிப்பட்ட மற்றும் கூட்டு மீட்பு ஆகிய இரண்டையும் அனுமதிக்க நமக்குத் தேவையானது, தொழில்நுட்பத்திற்கு எதிராக செயல்படுவதற்குப் பதிலாக, வளர மற்றும் வளர்ச்சிக்கான நமது அடிப்படைத் தேவையை அதிகரிக்கும் வழிகளில் பயன்படுத்த வேண்டும்.  நமது தொழில்நுட்பம் சூழல் சரிவை ஊக்குவிப்பதாலும், அதனால் ஏற்படும் கால்-அவுட் கலாச்சாரத்தாலும் நாம் அதில் பங்கேற்க வேண்டும் என்று அர்த்தமில்லை.

 நிச்சயமாக, அழைப்பதற்கான நேரங்கள் உள்ளன, ஆனால் ஸ்மித் கல்லூரியின் பேராசிரியரான லோரெட்டா ஜே. ரோஸ் எழுதியது போல், அழைப்பதற்கான நேரங்களும் உள்ளன - வெட்கப்படுவதற்கு அல்ல, ஆனால் இணைப்பை உருவாக்குவதற்கும் வளர்ச்சிக்கு அனுமதிப்பதற்கும் ஆகும்.  "நான் உண்மையில் பொறுமையிழப்பது என்னவென்றால், அவர்கள் டீனேஜராக இருந்தபோது அவர்கள் 55 வயதாக இருக்கும்போது அவர்கள் சொன்ன விஷயத்திற்காக மக்களை அழைக்கிறார்கள்," என்று ரோஸ் கூறினார்.  "அதாவது, நாம் அனைவரும் சில சமயங்களில் டீன் ஏஜ் பருவத்தில் நம்பமுடியாத முட்டாள்தனமான விஷயங்களைச் செய்தோம், இல்லையா?... அழைப்பின் நடைமுறையின் அர்த்தம், அவர்கள் திரும்பி வந்தால் நீங்கள் எப்போதும் அவர்களுக்காக மேஜையில் இருக்கையில் இருக்க வேண்டும் என்பதாகும்."

 தொழில்நுட்பத்தின் பயன்பாட்டை மேம்படுத்துவதற்கான மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு, மறதிக்கான உரிமையை உள்ளடக்கிய சட்டங்கள் ஆகும், இது இணைய தேடுபொறிகளில் இருந்து மக்கள் அவர்களைப் பற்றிய தனிப்பட்ட தகவல்களை அகற்றுவதற்கான வழியை வழங்குகிறது.  ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் பல நாடுகளில் இந்த விதி அமலில் உள்ளது.  இது இன்னும் அமெரிக்காவிற்கு வரவில்லை என்றாலும், சமீபத்திய பியூ ரிசர்ச் கருத்துக்கணிப்பு 74% அமெரிக்கர்கள் இந்த யோசனையை ஆதரிப்பதாகக் கண்டறிந்துள்ளது.  மேலும் சில செய்திகள் தங்கள் சொந்த முயற்சிகளை ஆரம்பித்துள்ளன.  இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில், பாஸ்டன் குளோப் அதன் "புதிய தொடக்கம்" திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது, இது கதைகளில் பெயரிடப்பட்டவர்கள் தகவலை புதுப்பிக்க அல்லது அகற்றுவதற்கு விண்ணப்பிக்க அனுமதிக்கிறது.  "குறுகிய மற்றும் ஒப்பீட்டளவில் பொருத்தமற்ற குளோப் கதை பாடமாக இருக்கும் சாதாரண மக்களின் எதிர்காலத்தை பாதிக்க வேண்டும் என்பது எங்கள் நோக்கம் அல்ல" என்று குளோப் ஆசிரியர் பிரையன் மெக்ரோரி கூறினார்.  "குற்றவியல் நீதி அமைப்பைப் பொறுத்தவரை, இது நிறமுள்ள மக்கள் மீது சமமற்ற தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்பதே எங்கள் உணர்வு."

 நாம் அனைவரும் மாற்றத்தை விரும்புகிறோம், நமக்கும் நம் சமூகத்திற்கும்.  அது நடக்க, நாம் மன்னிக்க அனுமதிக்கப்படும் ஒரு கலாச்சாரத்தை உருவாக்க வேண்டும் மற்றும் நம் தவறுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.  அதாவது மற்றவர்களை மன்னிப்பது, நம்மையும் மன்னிப்பது.  நம் வாழ்வின் நோக்கம் சரியானதாக இருக்கக்கூடாது, ஆனால் எப்போதும் பாடுபடுவதும் சிறப்பாக செயல்படுவதும்தான்.  இந்த அடிப்படை உந்துதலுக்கு எதிராக நமது தொழில்நுட்பம் செயல்படும்போது, ​​தொழில்நுட்பத்துடனான நமது உறவை மறுமதிப்பீடு செய்து, யாரும் வாழ விரும்பாத டிஸ்டோபியன் உலகத்தை உருவாக்க அனுமதிக்கிறோமா என்று நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.  இறையியலாளர் பார்பரா ஹோம்ஸ் கூறியது போல், “காதல் என்பது எல்லாவற்றிலும் மிகப்பெரிய மர்மம்.  காதல் ஒரு சூடான மற்றும் தெளிவற்ற உணர்வாக அல்ல, ஆனால் அன்பு நம்மை ஒன்றாக வைத்திருக்கும் உயிரூட்டும் சக்தியாக இருக்கிறது.

 மூலம்

 ஜெகதீஸ் கிருஷ்ணன் உளவியலாளர் மற்றும் சர்வதேச எழுத்தாளர்

human mind

[11/15, 6:29 PM] Jagadeesh Krishnan: கேள்வி :

 ஒரு ஊசியின் துவாரத்தில் ஒட்டகம் நுழைந்தாலும் நுழையும் , 

ஆனால் ஒரு பணக்காரன் சொர்க்கத்திற்குள் நுழைய முடியாது ' என்று கூறுகிறாரே 

இதற்குச் சரியான அர்த்தம் என்ன ?

*‪பதில்‬* 

" ஒருவனைப் பணக்காரன் என்று எதை வைத்து சொல்லுகிறோம் ? 

அவனிடம் பணமாக மாற்றக்கூடிய வீடு , நிலம் , பொன் போன்றவை தேவைக்குமேல் மிக அதிகமாக இருப்பதால்தான் . 

இதைச் சேமிப்பதற்கு அவன் தன் சக்தி எல்லாம் செலவழித்திருக்க வேண்டும் . 

பிறகு அவற்றைச் சேர்த்த பிறகு அதை பாதுகாக்க வேண்டும் இல்லையா ? 

பிறகு முடிவில் ? 

ஐயோ பாவம் !

இப்படி ஒரு நிலையில் அவன் தன்னைப்பற்றி தான் யார் என்று நினைக்க , அறிய நேரம் ஏது ? 

இவன் தன் உயிர்த்தன்மையை - தன் ஆத்மாவை அறியவில்லை , 

உணரவில்லை அதற்குச் சொந்தம் கொண்டாட முடியவில்லை . 

புற வாழ்க்கையில் அவன் பணக்காரன் .

 ஆனால் அக வாழ்க்கையில் அவன் ஒரு ஏழைதான் . 

ஏனென்றால் அவன் மனதளவில் திருப்தி இல்லாமல்தான் இருப்பான் . 

ஒரு அக ஏழையால் சொர்க்கத்தை எப்படி அடைய முடியும் ?

மேலும் , இவர்கள்  ,யார்  சொன்னவற்றைப் படித்தாலும் அவர்களால் அந்த வாழ்க்கையை விட்டு வெளியே வரமுடியாது . 

அதற்கு மிகுந்த தைரியமும் , புரிந்துகொள்ளுதலும் வேண்டும் . 

பெரும்பாலான பணக்காரர்கள் பணம்தான் வாழ்க்கை என்று கருதி , முடிவில் விரக்தியில் இறக்கிறார்கள் .

நம்மில் பெரும்பாலோர் நமக்காக வாழ்வது இல்லை . 

நாம் பிறருக்காகத்தான் பிறர் மதிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் வாழ்கிறோம் .

 இதுதான் பிரச்சனையே . 

அடுத்தவர்கள் , நீங்கள் எதையெல்லாம் வைத்திருக்கிறீர்களோ , அதைப் பார்த்துத்தான் உங்களை மதிக்கிறார்கள் . 

ஒருபோதும் உங்களை அல்ல . 

ஆகவே , ஒரு பணக்காரன் தன்னை ஒருக்காலும் அறிந்துகொள்ள வாய்ப்பே இல்லாதவன்தான் என்று  கூறினார் . "

ஜெகதீஷ் கிருஷ்ணன் உளவியலாளர் மற்றும் சர்வதேச எழுத்தாளர்

[11/15, 6:30 PM] Jagadeesh Krishnan: Question:

  Even if a camel enters through the hole of a needle,

 But a rich man cannot enter heaven. '

 What exactly does this mean?

 * Answer *

 “What do we mean by someone being rich?

 It is because he has too much of the house, land, gold, etc. that he can convert into money.

 He must have expended all his energy to save this.

 Don't we have to safeguard and secure it after adding them?

 Then at the end?

 so pity !

 In such a situation what time is it to think and find out who he is about himself?

 Ivan did not know his vitality - his soul,

 Did not realize it could not celebrate its own.

 In external life he is rich.

  But in his inner life he was a poor man.

 Because he will be mentally unsatisfied.

 How can an inner poor person reach heaven?

 Also, these people, no matter who reads what they say, can never get out of that life.

 It takes a lot of courage and understanding.

 Most rich people think that money is life and end up in despair.

 Most of us do not live for ourselves.

 We live for what others need to respect.

  This is the problem.

 Next, they will respect you for what you have.

 Never you.

 Therefore, a rich man is said to never have the opportunity to know himself.  "

By

 Jagadeesh Krishnan is a psychologist and international Author

Nirvaana

[11/13, 9:55 PM] Jagadeesh Krishnan: நிர்வான நிலை !! ( ஆன்மிக பயணத்தில் !!! ஞான நிலையில் !! ஓர் உச்சமே நிர்வாண நிலை !! ) 

இந்த நிர்வாண நிலைகுறித்து பேச !! சொல்ல !! எழுத !! அருகதையற்றவன் என்றாலும் !! நிர்வாண நிலையென்றால் என்ன என்ற தேடல் அவனால் இவனுள் எழ !! அவனே எனக்கு புரியும் வண்ணம் உணர்த்தியதே பதிவாக !! 

இந்த நிர்வாண நிலை குறித்து தெரிவிக்கும் யாவரும் !! அந்த நிலையில் இருப்பவர் இல்லை என்பது மட்டுமே உறுதி !! இந்த நிலையை அவன் திருவருளால் தீர்மானிக்கபட்டவரே ஏய்த முடியும் !! அப்படியும் எய்துவிட்டேன் என்று யார் சொன்னாலும் அது மெய்யல்ல !! 

நிர்வாணம் !!  

நாம் அறிந்தவரை ஆடையின்றி இருப்பது !! அதுவும் தினமும் யாருக்கும்தெரியாது சில நொடிகள் நாம் அனுபவிக்கும் அனுபவமே !!

ஆனால் நிர்வான நிலை என்பது ??

ஏதும் இல்லாமல் இருப்பதே !! இன்னும் சொல்லபோனால் நமது புலன்கள் கடந்து இருப்பது என்றுகூட இல்லாது இருப்பது !! 

நமது புலன்கள் ( கண் ! காது ! முக்கு ! வாய் ! உடல் ! ) என்பதே அதுவழியே பார்ப்பது ! கேட்பது ! நுகர்வது ! சுவைப்பது ! உணர்வது ! வழியே நமக்குள் எண்ணங்கள் எழுகின்றன !! அந்த எண்ணங்கள் நம்முள் படிந்து சிந்தையில் பதிந்து !! மனம் என்னும் குப்பையில் சேருகின்றன !! இந்த பதிவுகளையும் !! அப்போது கிட்டும் புலன்வழி பெறுவதையும் வைத்தே  !! எதையோ தீர்மானித்து, எதையோ செய்து, அதில் கிடைக்கும் அனுபவத்தை இன்பம் / துன்பம் என்று வரைமுறை படுத்தி ?? வாழ்ந்து / வாழாதும் இருக்கிறோம் !!

இதில் முக்கியம் என்னவென்றால் அகநிலை !! ( நம்முள்ளே எழும் எண்ணமும் !! சிந்தனையும் ) புறநிலை !! ( வெளியே நமது உணர்வுகளை வெளிபடுத்தும் நிலை !! ) இந்த இருநிலைகளும் பெருபாலும் சேர்ந்து இருப்பதே இல்லை !!  

அப்படி இரண்டும் சேர்ந்தே இருப்பது யோக நிலை !! அந்த யோக நிலையில் இருக்க இருக்க !! நம்முள் அகநிலையும் புறநிலையும் அற்றுபோகும் எண்ணம் எல்லாது !! நம்முள் நிசப்தம் நிலைக்கு !! நாம் என்ற உணர்வுகூட இல்லாது பர நிலைக்கு இட்டுசெல்லும் !!

அந்த பரநிலை என்பது பரமனோடு நம் ஆன்மா தான் இருந்த உடலாகிய கூடு !! அதன் உடமைகளாகிய பந்தம் ! சொந்தம் ! திறமை ! செல்வம் !! சொத்து !! என்று அனைத்தையுமே மறந்து !! 

அந்த ஆன்மா அதன் உறைவிடமான பரத்தோடு !! பரம்பொருளோடு !! தன்னோடு ஒட்டிய ஏதுமின்றி சஞ்சரிக்க !! ஓர் பரவசநிலையை ஏதும் !! 

அதுவே நிர்வாண நிலையின் சிறு துகளாய் அனுபவிக்கும் பேறு !! மீண்டும் நமது உடல் !! தேவை !!  ஒட்டியது !! ஒட்டாதது !! என்று உடலோடு பயணித்து மானம் / வெக்கம் / பசி / ருசி என்று மீண்டும் பயணிக்க தொடங்கிவிடும் !!

நிர்வாண நிலையிலேயே இருப்பது என்பது !! 

அந்த பரம்பொருளின் திருவருளால் !! அந்த பரநிலையில் ஆன்மா எப்போதும் நீடித்தே இருப்பது !!

அந்த நிலையில் அந்த ஆன்மாவுக்கு தான் என்ற உணர்வு இருக்காது !! எது நடந்தாலும் / நடக்காவிட்டாலும் !! அது அதை பாதிக்காது !! எந்நேரமும் பேர்ன்பத்திலேயே நிலைத்து இருக்கும் !! 

அதுவே நிர்வாண நிலை !! என்று இவன்வரை உணர்வித்தது திருவருள் !! 

திருவருளுக்கு நன்றி !!

திருச்சிற்றம்பலம் 

நற்றுணையாவது நமச்சிவாயவே

ஜெகதீஷ் கிருஷ்ணன் உளவியலாளர் மற்றும் சர்வதேச எழுத்தாளர்

[11/13, 10 PM] Jagadeesh Krishnan: Nirvaana or Mukthi !!  (On the spiritual journey !!! In the state of enlightenment !! A state of nirvana at its peak !!)

 Talk about rubbing salt in my wounds - d'oh!  Tell !!  Write !!  Although inaccessible !!  The search for what is nirvaana arises in him !!  He is the one who made me understand the color of the report !!

 Anyone reporting this nirvaana condition !!  The only sure thing is that there is no one in that position !!  Only he who is determined by the Lord can light this position !!  No matter who says I've got it anyway, it's not true !!

 Nirvaana !!

 Being nirvaana as far as we know !!  That too is an experience we experience every day for a few seconds that no one knows !!

 But what is nirvaana ??

 Being without anything !!  In other words, our senses are transcendent and non-existent !!

 It is our senses (eye! Ear! Nose! Mouth! Body!) That see through!  Listening!  Consuming!  Tasting!  Feeling!  Thoughts arise within us along the way !!  Those thoughts are ingrained in our minds !!  Join the trash of the mind !!  And these posts !!  Then keep getting the intelligence you get !!  Determining something, doing something, and limiting the experience to pleasure / suffering ??  We are living / not living !!

 What is important in this is subjectivity !!  (Thought that arises within us !! Thought) Objective !!  (The state of expressing our feelings outside !!) These two states are often not together !!

 Being together like that is the state of yoga !!  Stay in that yoga position !!  The intention to get rid of subjectivity and objectivity in us is everything !!  Silence within us !!  Without even the feeling of being us, it will lead to a state of para !!

 That paranila is the physical nest where our soul was with Parama !!  The bond of its possessions!  Own!  Talent!  Wealth !!  Property !!  Forget all that !!

 That soul with its abode bharat !!  With heredity !!  To travel without anything sticking with him !!  Anything ecstatic !!

 That is the bliss of experiencing a small particle of nirvaana !!  Our body again !!  Needed !!  Sticky !!  Not sticky !!  That travels with the body and begins to travel again with dignity / speed / hunger / taste !!

 Being nirvaana means !!

 By the Lord of that lineage !!  The soul is always lasting in that state !!

 In that state there will be no sense of belonging to that soul !!  Whatever happens / does not happen !!  It doesn't affect it !!  Will always be in the limelight !!

 That is the nirvaana state !!  That made Ivan feel Lord !!

 Thank you Lord !!

 Tiruchirappalam

 நற்றுணையாவது நமச்சிவாயவே

By

 Jagadeesh Krishnan is a psychologist and international Author

surenderity

[11/9, 9:36 AM] 98 41 121780: -The Supreme Doctrine

Death: The Climax of Life

The last question:I have heard you speaking about surrender and it seems to me that surrender is the only important factor in achieving transformation. Then how to surrender? What is the meaning, method and process of it? And what contribution does the active meditation make in reaching the state of surrender ?

The first thing to be understood about surrender is that you cannot ask ‘how’, because “how” bring the method, “how” bring the technique. Surrender is enough into itself; it need not technique. Asking how to surrender is asking how to love. And if you ask how to love, one thing is certain: love is not for you. How can you ask how to love?

You cannot learn surrender.

Surrender means you are feeling that you are not capable of doing anything, so you surrender. It is totally helplessness. 

Surrender needs very strong, absolutely strong souls.

Surrender is not a doing; doing is contradictory. You cannot do it. 

Doing is contradictory to surrender. Surrender is a happening. 

So the first thing: surrender has “no how” about it – no.

It has no technique. It IS a technique itself; it has no other technique. If you can do it, you can do it. If you cannot do it, forget it: it is not for you.

Unless you come to know that all; the contradictory ways can lead to the same point, you will not be able to feel the inner consistency within the contradictions. They are contradictory and they are not. They are because what Buddha says is consistent, and what Mahavira says is consistent. But I’m saying both things simultaneously.  It has never been done really; it looks contradictory. But you need not think about it, just follow one thing.

If you can surrender, surrender, don’t ask how. If you ask how then you are not meant to surrender yet. You are asking for a method – then follow the method. Either you will succeed or you will fail: both are good. Through both you will reach.

By

Jagadeesh krishnan psychologist and international Author

[11/9, 9:36 AM] 98 41 121780: உச்ச கோட்பாடு

  மரணம்: வாழ்க்கையின் உச்சக்கட்டம்

 கடைசி கேள்வி: நீங்கள் சரணடைவதைப் பற்றி பேசுவதை நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், மாற்றத்தை அடைவதற்கு சரணடைதல் மட்டுமே முக்கிய காரணியாக எனக்குத் தோன்றுகிறது.  பிறகு எப்படி சரணடைவது?  அதன் பொருள், முறை மற்றும் செயல்முறை என்ன?  மேலும் சரணாகதி நிலையை அடைவதில் சுறுசுறுப்பான தியானம் என்ன பங்களிப்பைச் செய்கிறது?

 சரணடைவதைப் பற்றி முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், நீங்கள் 'எப்படி' என்று கேட்க முடியாது, ஏனென்றால் "எப்படி" முறையைக் கொண்டுவருகிறது, "எப்படி" நுட்பத்தை கொண்டு வருகிறது.  சரணடைந்தால் போதும்;  அதற்கு நுட்பம் தேவையில்லை.  எப்படி சரணடைவது என்று கேட்பது எப்படி நேசிப்பது என்று கேட்பது.  எப்படி காதலிப்பது என்று நீங்கள் கேட்டால், ஒன்று நிச்சயம்: காதல் உங்களுக்காக அல்ல.  எப்படி காதலிப்பது என்று எப்படி கேட்க முடியும்?

 நீங்கள் சரணடைவதைக் கற்றுக்கொள்ள முடியாது.

 சரணடைதல் என்றால் நீங்கள் எதையும் செய்ய இயலாது என்று உணர்கிறீர்கள், எனவே நீங்கள் சரணடைகிறீர்கள்.  இது முற்றிலும் உதவியற்ற நிலை.

 சரணாகதிக்கு மிகவும் வலிமையான, முற்றிலும் வலிமையான ஆன்மாக்கள் தேவை.

 சரணடைதல் என்பது ஒரு செயலல்ல;  செய்வது முரணானது.  உன்னால் இதை செய்ய முடியாது.

 செய்வது சரணாகதிக்கு முரணானது.  சரணடைதல் என்பது ஒரு நிகழ்வு.

 எனவே முதல் விஷயம்: சரணடைதல் "எப்படி இல்லை" - இல்லை.

 அதற்கு எந்த நுட்பமும் இல்லை.  இது ஒரு நுட்பம் தானே;  அதற்கு வேறு எந்த நுட்பமும் இல்லை.  உங்களால் முடியும் என்றால், நீங்கள் அதை செய்ய முடியும்.  உங்களால் அதைச் செய்ய முடியாவிட்டால், அதை மறந்து விடுங்கள்: அது உங்களுக்காக அல்ல.

 அதையெல்லாம் நீங்கள் அறியாத வரை;  முரண்பாடான வழிகள் அதே புள்ளிக்கு வழிவகுக்கும், முரண்பாடுகளுக்குள் உள்ள உள் நிலைத்தன்மையை நீங்கள் உணர முடியாது.  அவை முரண்பாடானவை, அவை இல்லை.  ஏனெனில் புத்தர் சொல்வது சீரானது, மகாவீரர் சொல்வது சீரானது.  ஆனால் நான் இரண்டு விஷயங்களையும் ஒரே நேரத்தில் சொல்கிறேன்.  அது உண்மையில் செய்யப்படவில்லை;  அது முரண்பாடாகத் தெரிகிறது.  ஆனால் நீங்கள் அதைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டியதில்லை, ஒன்றைப் பின்பற்றுங்கள்.

 நீங்கள் சரணடைய முடியும் என்றால், சரணடையுங்கள், எப்படி என்று கேட்காதீர்கள்.  எப்படி என்று கேட்டால், நீங்கள் இன்னும் சரணடையவில்லை.  நீங்கள் ஒரு முறையைக் கேட்கிறீர்கள் - பின்னர் முறையைப் பின்பற்றவும்.  ஒன்று நீங்கள் வெற்றி பெறுவீர்கள் அல்லது நீங்கள் தோல்வியடைவீர்கள்: இரண்டும் நல்லது.  இரண்டின் மூலமாகவும் நீங்கள் அடைவீர்கள்.

 மூலம்

 ஜெகதீஸ் கிருஷ்ணன் உளவியலாளர் மற்றும் சர்வதேச எழுத்தாளர்

man and machine

[11/7, 7:44 AM] Jagadeesh Krishnan: FEAR HAS BEEN USED AS A MEANS TO CONTROL YOU; THAT IS WHAT RELIGIONS HAVE DONE, WHAT SOCIETY DOES THROUGH ITS CODE OF MORALITY.

"Governments want efficient technicians, not human beings, because human beings become dangerous to governments - and to organized religions as well. That is why governments and religious organizations seek to control education."

"Tyrannical governments and tyrannical parents have tried to establish order through fear and punishment. They assume the authority of "Providence" itself to dominate and shape minds according to their concepts and traditions of what order should be. Tradition can be ten thousand years or one day old. In the family this authority is vested in the parents, and in tyrannical governments it is enforced through various forms of persuasion, murder and intimidation. Once they have established themselves in power, it is a simple matter for governments through propaganda to build a tradition that is gradually accepted to assure the continuation of their authority."

"The computer can do everything that wo-man can do. It can learn. It has been programmed as our brain is programmed: to be a Catholic, to be a Protestant, to be a Hindu, to be a Buddhist, etc....

 Your brain is programmed, whether you like it or not you have to observe it. Otherwise, you wouldn't call yourself a Hindu, or a communist, etc. Your brain has been cultivated through time, and through that time, which is the acquisition of experience, knowledge and so on, that brain has been programmed, has been conditioned to respond according to certain reactions. This is inevitable. That brain is now being given over to the computer. Can you realise this?

The computer is becoming your brain, the human brain. The computer plus the robot are already operating in manufacturing things - like cars. All kinds of things are happening. In a few years you will be unemployed. You have to face all this. Society is going to be turned upside down. It is coming, whether you like it or not, it's at your door. You understand the seriousness of all this? That your brain, which has been so extraordinarily capable, suffered innumerable sorrows, lives in great anxiety, frightened, insecure - the whole psychological world which is the result of thought, that thought with all its knowledge has been transferred to the computer, and the robot. 

So 'wo-man', then, what is s-he? 

Do You understand my question? 

If the computer can do everything that you can, that your brain can, which is, it can learn, it can correct itself, it can foresee much more than human beings can, its responses are instantaneous because it is programmed that way.⁠... THEN WHAT IS MAN?"

"As long as you remain within that field of the culture, of society, of greed, of envy, of achievement, you are not a free human being. You may think you have free will, but you are just part of this monstrous society, a conditioned human being."

"For centuries we have been conditioned by nationality, caste, class, tradition, religion, language, education, literature, art, custom, convention, propaganda, food, climate, family, friends, our experiences - and therefore our responses to our problems are conditioned."

        By

 Jagadeesh Krishnan psychologist and international Author

[11/7, 7:47 AM] Jagadeesh Krishnan: பயம் உங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் வழிமுறையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது;  மதங்கள் என்ன செய்தன, சமூகம் அதன் ஒழுக்கக் குறியீடு மூலம் என்ன செய்கிறது.

 "அரசாங்கங்கள் திறமையான தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களை விரும்புகின்றன, மனிதர்களை அல்ல, ஏனென்றால் மனிதர்கள் அரசாங்கங்களுக்கும் - ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட மதங்களுக்கும் ஆபத்தானவர்களாக மாறுகிறார்கள். அதனால்தான் அரசாங்கங்களும் மத அமைப்புகளும் கல்வியைக் கட்டுப்படுத்த முயல்கின்றன."

 "கொடுங்கோல் அரசாங்கங்களும் கொடுங்கோல் பெற்றோர்களும் பயம் மற்றும் தண்டனையின் மூலம் ஒழுங்கை நிலைநாட்ட முயன்றனர். அவர்கள் "பிராவிடன்ஸ்" தானே அதிகாரத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள், அவர்களின் கருத்துக்கள் மற்றும் மரபுகளுக்கு ஏற்ப மனங்களை ஆதிக்கம் செலுத்தவும் வடிவமைக்கவும். பாரம்பரியம் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் அல்லது ஒரு வருடமாக இருக்கலாம்.  குடும்பத்தில் இந்த அதிகாரம் பெற்றோரிடம் உள்ளது, கொடுங்கோல் அரசாங்கங்களில் இது பலவிதமான வற்புறுத்தல், கொலை மற்றும் மிரட்டல் மூலம் செயல்படுத்தப்படுகிறது.அவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்தவுடன், அரசாங்கங்கள் பிரச்சாரத்தின் மூலம் உருவாக்குவது எளிமையான விஷயம்.  அவர்களின் அதிகாரத்தின் தொடர்ச்சியை உறுதிப்படுத்துவதற்காக படிப்படியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு பாரம்பரியம்."

 "கணினியால் ஆண்களால் செய்யக்கூடிய அனைத்தையும் செய்ய முடியும். அது கற்றுக்கொள்ள முடியும். நமது மூளை திட்டமிடப்பட்டதைப் போலவே இது திட்டமிடப்பட்டுள்ளது: கத்தோலிக்கராக இருக்க, புராட்டஸ்டன்டாக இருக்க, இந்துவாக, பௌத்தராக இருத்தல் போன்றவை.  ..

  உங்கள் மூளை திட்டமிடப்பட்டுள்ளது, நீங்கள் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் அதை நீங்கள் கவனிக்க வேண்டும்.  இல்லையெனில், நீங்கள் உங்களை இந்து என்றோ, கம்யூனிஸ்ட் என்றோ சொல்லிக் கொள்ள மாட்டீர்கள். உங்கள் மூளை காலத்தால் வளர்க்கப்பட்டு, அந்த நேரத்தில், அனுபவம், அறிவு மற்றும் பலவற்றைப் பெறுவது, அந்த மூளை திட்டமிடப்பட்டது.  சில எதிர்வினைகளுக்கு ஏற்ப பதிலளிக்க நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது.  இது தவிர்க்க முடியாதது.  அந்த மூளை இப்போது கணினியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது.  இதை உங்களால் உணர முடிகிறதா?

 கணினி உங்கள் மூளை, மனித மூளையாக மாறுகிறது.  கம்ப்யூட்டர் மற்றும் ரோபோ ஏற்கனவே கார்கள் போன்ற உற்பத்தி விஷயங்களில் இயங்கி வருகிறது.  எல்லாவிதமான விஷயங்களும் நடக்கின்றன.  சில வருடங்களில் நீங்கள் வேலையில்லாமல் இருப்பீர்கள்.  இதையெல்லாம் நீங்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டும்.  சமூகம் தலைகீழாக மாறப் போகிறது.  அது வருகிறது, நீங்கள் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும், அது உங்கள் வீட்டு வாசலில் உள்ளது.  இதிலெல்லாம் தீவிரம் புரிகிறதா?  மிகவும் அசாதாரனமாகத் திறம்பட்ட உனது மூளை எண்ணற்ற துயரங்களை அனுபவித்து, மிகுந்த கவலையிலும், அச்சத்திலும், பாதுகாப்பற்ற நிலையிலும் வாழ்கிறது - சிந்தனையின் விளைவான உளவியல் உலகம் முழுவதுமே, அந்த எண்ணம் தன் முழு அறிவையும் கொண்டு கணினிக்கு மாற்றப்பட்டது.  ரோபோ.

 எனவே 'wo-man', அப்படியானால், s-he என்றால் என்ன?

 என் கேள்வி உங்களுக்கு புரிகிறதா?

 கணினி உங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்ய முடிந்தால், உங்கள் மூளை செய்யக்கூடியது, அதாவது, அது கற்றுக் கொள்ள முடியும், அது தன்னைத்தானே சரிசெய்துகொள்ள முடியும், அது மனிதர்களால் முடிந்ததை விட அதிகமாக கணிக்க முடியும் என்றால், அதன் பதில்கள் உடனடியானவை, ஏனெனில் அது அவ்வாறு திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.  .. அப்படியானால் மனிதன் என்றால் என்ன?"

 "கலாச்சாரம், சமூகம், பேராசை, பொறாமை, சாதனை ஆகிய துறைகளில் நீங்கள் இருக்கும் வரை, நீங்கள் சுதந்திரமான மனிதர் அல்ல. உங்களுக்கு சுதந்திரம் இருப்பதாக நீங்கள் நினைக்கலாம், ஆனால் நீங்கள் இந்த கொடூரமான சமூகத்தின் ஒரு பகுதி மட்டுமே.  , ஒரு நிபந்தனைக்குட்பட்ட மனிதன்."

 "பல நூற்றாண்டுகளாக நாம் தேசியம், சாதி, வர்க்கம், பாரம்பரியம், மதம், மொழி, கல்வி, இலக்கியம், கலை, பழக்கம், மாநாடு, பிரச்சாரம், உணவு, தட்பவெப்பநிலை, குடும்பம், நண்பர்கள், நமது அனுபவங்கள் - அதனால் நமது பிரச்சனைகளுக்கு நமது பதில்  நிபந்தனைக்குட்பட்டவை."

         மூலம்

  ஜெகதீஸ் கிருஷ்ணன் உளவியலாளர் மற்றும் சர்வதேச எழுத்தாளர்

money

[11/1, 7:02 AM] Jagadeesh Krishnan: "MONEY"

CAN YOU TALK ABOUT MONEY? WHAT ARE ALL THESE FEELINGS WHICH ARE AROUND MONEY? WHAT MAKES IT SO POWERFUL THAT PEOPLE SACRIFICE THEIR LIVES FOR IT?

This is a very significant question.

All the religions have been against wealth because wealth can give you all that can be purchased in life. And almost everything can be purchased except those spiritual values -- love, compassion, enlightenment, freedom. But these few things are exceptions, and exceptions always prove the rule. Everything else you can purchase with money. Because all the religions have been against life, they were bound to be against money. That is a natural corollary. Life needs money because life needs comforts, life needs good food, life needs good clothes, good houses. Life needs beautiful literature, music, art, poetry. Life is vast!

And a man who cannot understand classical music is poor. He is deaf. He may hear -- his eyes, his ears, his nose, all his senses will be perfectly right medically -- but metaphysically...

Can you see the beauty of great literature, like THE BOOK OF MIRDAD? If you cannot see it, you are blind.

I have come across people who have not even heard the name of THE BOOK OF MIRDAD. If I am to make a list of the great books, that will be the first. But to see the beauty of it you will need tremendous discipline.

To understand classical music is possible only if you learn -- and it is long learning. It is not like jazz music, for which no learning is needed. Even monkeys can understand jazz -- in fact, only monkeys understand it. It is not music, just a few crackpots making all kinds of noises, and you think it is music.

You will find better music in a waterfall, or when the wind blows through the pine trees, or simply when you walk in the forest in autumn on dry leaves, and sounds are created. But to understand that, you will need to be free from hunger, free from poverty, free from all kinds of prejudices.

For example, Mohammedans have prohibited music; now they have deprived man of a tremendous experience.

It happened in New Delhi... one of the most powerful Mohammedan emperors, Aurangzeb, was on the throne. And he was not only powerful, he was really terrible.

Music is denied by Mohammedans. Why? -- because the music was basically played in the East by beautiful women. In the East and in the West the meaning of the word `prostitute' differs. In the West, the prostitute is selling her body. In the East, in the past, the prostitute was not selling her body; she was selling her genius, her dance, her music, her art. thousands of years. So it was the place where all kinds of geniuses were living.

When this declaration was made, all the musicians gathered together, and they said, "Something has to be done, this is too much! They used to say it is against Islam -- that was okay. But this man is dangerous, he will start killing." So as a protest, all the musicians -- of which there were thousands -- went to Aurangzeb's palace.

He came on the balcony and asked the people, "Who has died?" -- because what they had done... they were carrying a corpse the way it is carried in India. There was no corpse inside, just pillows, but they had managed to make it look like a corpse. Aurangzeb asked, "Who has died?"

And they answered, "Music. And you are the murderer of it."

Aurangzeb said, "Good that it has died. Now please be kind enough to me -- dig as deep a grave as possible, so that it can never come out from the grave again." Those thousands of musicians and their tears had no effect on Aurangzeb: he was doing something `sacred'.

Music is denied by Mohammedans. Why? -- because the music was basically played in the East by beautiful women. In the East and in the West the meaning of the word `prostitute' differs. In the West, the prostitute is selling her body. In the East, in the past, the prostitute was not selling her body; she was selling her genius, her dance, her music, her art.

You will be surprised that every Indian king used to send his sons who were going to become his successors to live with great prostitutes for a few years, to learn etiquette, to learn gentleness, to learn music, to learn the delicacies of dance -- because a king should be really rich about everything. He should understand beauty, he should understand the logic, he should understand manners. That has been the old Indian tradition.

Mohammedans disrupted it. Music was against their religion. Why? -- because to learn music you had to enter a prostitute's house. Mohammedans are very much against any rejoicing, and the house of the prostitute was full of laughter, songs, music, dance. They simply prohibited it: no Mohammedan can enter a place of music; to hear music is a sin.

And the same has been done by different religions -- for different reasons, but they have all been cutting man's richness. And the most basic teaching is that you should renounce money.

You can see the logic. If you don't have money, you can't have anything else. Rather than cutting branches, they were cutting the very roots. A man without money is hungry, is a beggar, has no clothes. You cannot expect him to understand Dostoevsky, Nijinsky, Bertrand Russell, Albert Einstein, no; that is impossible.

All the religions together have made man as poor as possible. They have condemned money so much and praised poverty so much that as far as I am concerned, they are the greatest criminals the world has known.

Look what Jesus says: A camel can pass through the eye of a needle, but a rich man cannot pass through the gates of heaven.

Do you think this man is sane? He is ready to allow a camel to pass through the eye of a needle  -- which is absolutely impossible, but even that impossibility he accepts may be made possible. But a rich man entering into paradise? That is a far bigger impossibility; there is no way to make it possible.

Wealth is condemned. Richness is condemned. Money is condemned. The world is left in two camps. Ninety-eight percent of the people live in poverty, but with great consolation, that where rich people will not be able to enter, they will be received with angels playing on their harps, "Alleluia... Welcome!" And the two percent who are rich are living with tremendous guilt that they are rich.

They cannot enjoy their richness because of the guilt. And they are deep down afraid: perhaps they may not be allowed to enter into paradise. So they are in a dilemma. Riches are creating guilt in them -- they will not be consoled because they are not mourning: they will not be allowed in paradise because they are having so many things on the earth. They will be thrown into hell.

Because of this situation, the rich man lives in a very fearful state. Even if he enjoys, or tries to enjoy things, his guilt poisons it. He may be making love to a beautiful woman, but it is only the body that is making love. He is thinking of paradise where camels are entering, and he is standing outside and there is no way to go in. Now can this man make love? He may be eating the best food possible, but he cannot enjoy it. He knows this life is short, and after that is just darkness and hellfire. He lives in paranoia.

The poor man is already living in hell, but he lives with a consolation. You will be surprised to know that in poor countries people are more contented than in rich countries.

I have seen the poorest people in India with no dissatisfaction at all. And Americans are going around the world to find some spiritual guidance -- naturally, because they don't want to be defeated by camels; they want to enter into the gates of heaven. They want to find some way, some yoga, some exercises, as compensation.

This whole world has been turned against itself.

Perhaps I am the first person who is respectful of money, of wealth, because it can make you multi-dimensionally rich.

A poor man cannot understand Mozart. A hungry man cannot understand Michelangelo. A beggar will not even look at the paintings of Vincent van Gogh. And these people who are suffering from hunger don't have enough energy to make them intelligent. Intelligence comes only when you have superfluous energy in you. They are exhausted just in earning bread and butter. They don't have intelligence. They cannot understand THE BROTHERS KARAMAZOV, they can only listen to some stupid priest in a church.

Neither the priest understands what he is talking about, nor the audience. Most of them are fast asleep, tired after six days of work. And the priest finds it more comfortable than everybody is asleep, so he need not prepare a new sermon. He can go on using the old sermon. Everybody is asleep, nobody will figure out that he is just cheating them.

Wealth is as significant as beautiful music, as great literature, as masterpieces of art.

There are people who have a born capacity to be a musician. Mozart started playing beautiful music at the age of eight. When he was eight, other great masters of music were not anywhere near him. Now, this man is born with that creativity.

Vincent van Gogh was born of a poor father who worked in a coal mine. He never got educated, he never knew any art school, but he became one of the greatest painters in the world. But in his whole life, he could not sell a single painting. Now each painting... There are only two hundred of Vincent van Gogh's paintings available; he painted thousands but he gave them away just for a packet of cigarettes, or a meal, or a cup of tea. Now each of his paintings is worth a million dollars or more.

What happened? Why couldn't people understand his paintings? His paintings need tremendous intelligence to be understood.

Just a few days ago I saw a picture of one of his paintings. For that painting, he was laughed at by all painters, what to say about others? -- because he had painted stars in a way nobody had seen stars: like nebulae, every star in movement, like a wheel turning continuously. Who had seen stars like that?

Even other painters said, "You are going mad -- these are not stars!" And moreover, the trees that he painted underneath the stars are going higher than the stars. Stars are left far behind, trees have reached far ahead. Now, who has seen such trees? This is just madness!

But a few days ago I saw a picture of this type. Physicists have now discovered that van Gogh is right: stars are not as they look, they are exactly the way van Gogh has painted them. Poor van Gogh! What eyes that man must have had, to see what physicists took one hundred years to find out, with all their big labs and big technology. And Vincent van Gogh, strangely enough, just with bare eyes figured out the exact shape of the stars. They are whirling, they are whirling dervishes; they are not static the way you see them.

And when he was asked about his trees, that "Where have you found these trees which go above the stars?" he said, "These are the trees I have found, sitting by their side listening to their ambitions. I have heard the trees say to me that they are the ambitions of the earth to reach the stars."

Perhaps a few more centuries may be needed for scientists to discover that certainly, the trees are the ambitions of the earth. One thing is certain, that trees are moving against gravitation. The earth is allowing them to move against gravitation -- supporting, helping them. Perhaps the earth wants some communication with the stars. The earth is alive, and life always wants to go higher and higher and higher. There is no limit to its aspirations.

How are the poor people going to understand? They don't have the intelligence.

Just as there are born poets, born painters, I would like you to remember there are born wealth-creators. They have never been appreciated. Everybody is not a Henry Ford, and cannot be.

Henry Ford was born poor and became the richest man in the world. He must have had some talent, some genius for creating money, for creating wealth. And that is far more difficult than to create a painting, or music, or poetry. Creating wealth is not an easy job. Henry Ford should be praised just as any master musician, novelist, poet. In fact, he should be praised more, because with his money all the poetry and all the music and all the sculptures of the world can be purchased.

I respect money. Money is one of the greatest inventions of man. It is just a means. Only idiots have been condemning it;  perhaps they were jealous that others have money and they don't. Their jealousy became their condemnation.

Money is nothing but a scientific way of exchanging things. Before there was money, people were in real difficulty. All over the world, there was a barter system. You have a cow and you want to purchase a horse. Now it is going to be your whole lifelong task... You have to find a man who wants to sell a horse and wants to purchase a cow. It is so difficult a job! You may find people who have horses but they are not interested in buying cows. You may find people who are interested in buying cows but they don't have horses.

That was the situation before money came into existence. Naturally, people were bound to be poor: they could not sell things, they could not buy things. It was such a difficult job. Money made it so simple. The man who wants to sell the cow need not search for the man who wants to sell his horse. He can simply sell the cow, take the money and find the man who wants to sell the horse, but is not interested in a cow.

Money became the medium of exchange; the barter system disappeared from the world. Money did a great service to humanity. And because people became capable of purchasing, selling, naturally they became more and more rich.

This has to be understood. The more money moves, the more money you have. For example, if I have one dollar with me... It is just, for example, I don't have one; I don't have even a cent with me. I don't even have pockets! Sometimes I get worried that if I get a dollar, where am I going to keep it?

For example, if I have a dollar and I go on keeping it to myself, then in this mandir there is only one dollar. But if I purchase something and the dollar moves to somebody else, I get the worth of the dollar -- which I will enjoy. You cannot eat the dollar. How can you enjoy it just by keeping it? You can enjoy it only by spending it. I enjoy; the dollar reaches to somebody else, Now if he keeps it, then there are only two dollars -- one I have enjoyed already, and one is with that miser who is keeping it.

But if nobody is a clinger, and everybody is moving the dollar as fast as possible -- if there are three thousand people, three thousand dollars have been used, enjoyed. That is one single round. Just give more rounds and there will be more dollars. Nothing is coming in; there is, in fact, only one dollar, but by the movement, it goes on multiplying itself.

That's why money is called currency. It should be current. That's my meaning. I don't know about others' meanings. One should not keep it. The moment you get it, spend it. Don't waste time, because that much time you are preventing the dollar from growing, from becoming more and more.

Money is a tremendous invention.

It makes people richer, it makes people capable of having things that they don't have. But all the religions have been against it. They don't want humanity to be rich, and they don't want humanity to be intelligent, because if people are intelligent, who is going to read the Bible?

Just the other day, I received the information that one atheist group in America has published a Bible with pictures. That Bible will be condemned by all the Christians, by the government, because it is pornographic. It is more pornographic than anything else because in the Bible there is so much pornography...

And they are not doing anything which is not in the Bible -- they are just taking pictures of it. You can understand pictures better. Just reading the word `rape' is nothing, but when you see a series of rapes pictured, then you become suddenly aware -- this is a holy Bible.and it is in the Bible!

I have said that we should immediately order it. My people should start reading the real Bible! And order it immediately, because there is every possibility it will be prohibited. Never in the world has any book been so pornographic as this Bible.

And they are not doing anything which is not in the Bible -- they are just making pictures of it. You can understand pictures better. Just reading the word `rape' is nothing, but when you see a series of rapes pictured, then you become suddenly aware -- this is a holy Bible.

Religions never wanted man to be intelligent, never wanted man to be rich, never wanted man to rejoice, because people who are in suffering, poor, unintelligent -- they are the clients of churches, synagogues, temples, mosques.

For the poor man, all doors are closed.ce. Why should I go? If the religious place wants to have some taste of religion it should come to me. I am not going to Mecca, Mecca has to come to me! Otherwise, I don't care. I am not going to Jerusalem, I am not mad -- just a little bit crazy, but not mad. And when we can create a place of joy and laughter and love here, what is there in Israel? We have created the new Israel.

Drop all ideas that have been imposed upon you about money.

Be respectful to it.

Create wealth, because only after creating wealth do many other dimensions open for you.

For the poor man, all doors are closed.

I want my sannyasins to be as rich as possible, as comfortable as possible. This is the first commune in the whole history of man where every house is centrally air-conditioned. Never before has any commune happened with air-conditioning.

This is the only commune where, while I am talking to you, you can laugh, you can enjoy, you can dance, you can do anything -- because your laughter connects you to me more than you sitting there sad, with a long face.

You cannot laugh in a church the way you are doing here. Just looking at Jesus Christ hanging on the cross all laughter will die.

In fact, for the first time, we are giving religion its true color, its music, its dance, its love, its laughter.

By

jagadeesh Krishnan

Psychologist and international Author

[11/1, 7:02 AM] Jagadeesh Krishnan: "பணம்"

 நீங்கள் பணத்தைப் பற்றி பேச முடியுமா?  பணத்தைச் சுற்றி இருக்கும் இந்த உணர்வுகள் யாவை?  மக்கள் அதற்காக தங்கள் வாழ்க்கையை தியாகம் செய்யும் அளவுக்கு அதை சக்தி வாய்ந்ததாக ஆக்குவது எது?

 இது மிகவும் முக்கியமான கேள்வி.

 எல்லா மதங்களும் செல்வத்திற்கு எதிரானவை, ஏனென்றால் செல்வம் உங்களுக்கு வாழ்க்கையில் வாங்கக்கூடிய அனைத்தையும் கொடுக்கும்.  அன்பு, இரக்கம், ஞானம், சுதந்திரம் போன்ற ஆன்மீக விழுமியங்களைத் தவிர எல்லாவற்றையும் வாங்கலாம்.  ஆனால் இந்த சில விஷயங்கள் விதிவிலக்குகள் மற்றும் விதிவிலக்குகள் எப்போதும் விதியை நிரூபிக்கின்றன.  மற்ற அனைத்தையும் நீங்கள் பணத்தில் வாங்கலாம்.  எல்லா மதங்களும் வாழ்க்கைக்கு எதிரானவை என்பதால், அவை பணத்திற்கு எதிரானவை.  அது ஒரு இயற்கையான முடிவு.  வாழ்க்கைக்கு பணம் தேவை, ஏனென்றால் வாழ்க்கைக்கு வசதிகள் தேவை, வாழ்க்கைக்கு நல்ல உணவு தேவை, வாழ்க்கைக்கு நல்ல உடைகள், நல்ல வீடுகள் தேவை.  வாழ்க்கைக்கு அழகான இலக்கியம், இசை, கலை, கவிதை தேவை.  வாழ்க்கை பரந்தது!

 மேலும் கிளாசிக்கல் இசையை புரிந்து கொள்ள முடியாத மனிதன் ஏழை.  அவர் காது கேளாதவர்.  அவர் கேட்கலாம் -- அவரது கண்கள், அவரது காதுகள், அவரது மூக்கு, அவரது அனைத்து புலன்களும் மருத்துவ ரீதியாக சரியாக இருக்கும் - ஆனால் மனோதத்துவ ரீதியாக...

 மிர்தாட் புத்தகம் போன்ற சிறந்த இலக்கியத்தின் அழகை உங்களால் பார்க்க முடியுமா?  உங்களால் பார்க்க முடியாவிட்டால், நீங்கள் குருடர்.

 மிர்தாத் புத்தகத்தின் பெயரைக் கூட கேள்விப்படாதவர்களை நான் சந்தித்திருக்கிறேன்.  நான் சிறந்த புத்தகங்களின் பட்டியலை உருவாக்கினால், அதுவே முதல் புத்தகமாக இருக்கும்.  ஆனால் அதன் அழகைப் பார்க்க உங்களுக்கு அபாரமான ஒழுக்கம் வேண்டும்.

 நீங்கள் கற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே பாரம்பரிய இசையைப் புரிந்துகொள்வது சாத்தியமாகும் - அது நீண்ட கற்றல்.  இது ஜாஸ் இசை போன்றது அல்ல, இதற்கு கற்றல் தேவையில்லை.  குரங்குகள் கூட ஜாஸ்ஸைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் -- உண்மையில், குரங்குகள் மட்டுமே அதைப் புரிந்துகொள்கின்றன.  இது இசை அல்ல, ஒரு சில கிராக் பாட்கள் அனைத்து வகையான சத்தங்களையும் உருவாக்குகின்றன, மேலும் இது இசை என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்.

 நீர்வீழ்ச்சியில் சிறந்த இசையை நீங்கள் காணலாம், அல்லது பைன் மரங்கள் வழியாக காற்று வீசும் போது அல்லது இலையுதிர்காலத்தில் உலர்ந்த இலைகளில் காட்டில் நடக்கும்போது, ​​​​ஒலிகள் உருவாக்கப்படும்.  ஆனால் அதைப் புரிந்து கொள்ள, நீங்கள் பசியிலிருந்து விடுபட வேண்டும், வறுமையிலிருந்து விடுபட வேண்டும், எல்லா வகையான தப்பெண்ணங்களிலிருந்தும் விடுபட வேண்டும்.

 உதாரணமாக, முகமதியர்கள் இசையை தடை செய்துள்ளனர்;  இப்போது அவர்கள் மனிதனுக்கு ஒரு மகத்தான அனுபவத்தை இழந்துவிட்டார்கள்.

 புதுடெல்லியில் நடந்தது... மிகவும் சக்திவாய்ந்த முகமதிய பேரரசர்களில் ஒருவரான ஔரங்கசீப் அரியணையில் அமர்ந்திருந்தார்.  அவர் சக்திவாய்ந்தவர் மட்டுமல்ல, அவர் மிகவும் பயங்கரமானவர்.

 முகமதியர்களால் இசை மறுக்கப்படுகிறது.  ஏன்?  -- ஏனெனில் இசை அடிப்படையில் கிழக்கில் அழகான பெண்களால் இசைக்கப்பட்டது.  கிழக்கிலும் மேற்கிலும் 'விபச்சாரி' என்ற வார்த்தையின் பொருள் வேறுபட்டது.  மேலை நாடுகளில் விபச்சாரி தன் உடலை விற்கிறாள்.  கிழக்கில், கடந்த காலத்தில், விபச்சாரி தன் உடலை விற்கவில்லை;  அவள் தன் மேதை, நடனம், இசை, கலை ஆகியவற்றை விற்றுக்கொண்டிருந்தாள்.  ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள்.  அதனால் எல்லாவிதமான மேதைகளும் வாழ்ந்த இடம் அது.

 இந்த அறிவிப்பை வெளியிட்டபோது, ​​அனைத்து இசைக்கலைஞர்களும் ஒன்றுகூடி, "ஏதாவது செய்ய வேண்டும், இது மிகவும் அதிகமாக உள்ளது! இஸ்லாத்திற்கு எதிரானது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள் - அது பரவாயில்லை. ஆனால் இந்த மனிதன் ஆபத்தானவர், அவர் செய்வார்.  கொல்லத் தொடங்கு."  எனவே, ஒரு எதிர்ப்பாக, ஆயிரக்கணக்கான இசைக்கலைஞர்கள் -- அவுரங்கசீப்பின் அரண்மனைக்குச் சென்றனர்.

 அவர் பால்கனியில் வந்து, "யார் இறந்தார்?" என்று மக்களிடம் கேட்டார்.  -- ஏனென்றால் அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் ... அவர்கள் ஒரு பிணத்தை இந்தியாவில் எடுத்துச் செல்லும் வழியில் சுமந்து கொண்டிருந்தார்கள்.  உள்ளே சடலம் இல்லை, தலையணைகள் மட்டுமே இருந்தன, ஆனால் அவர்கள் அதை ஒரு பிணமாக மாற்றினர்.  ஔரங்கசீப், "யார் இறந்துவிட்டார்?"

 அதற்கு அவர்கள், "இசை. நீயே கொலைகாரன்" என்று பதிலளித்தனர்.

 ஔரங்கசீப் கூறினார், "அது இறந்தது நல்லது. இப்போது தயவுசெய்து என்னிடம் கருணை காட்டுங்கள் -- கல்லறையில் இருந்து மீண்டும் வெளியே வர முடியாதபடி, முடிந்தவரை ஆழமாக ஒரு கல்லறையைத் தோண்டவும்."  அந்த ஆயிரக்கணக்கான இசைக்கலைஞர்களும் அவர்களின் கண்ணீரும் ஔரங்கசீப் மீது எந்த பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை: அவர் ஏதோ 'புனிதமாக' செய்து கொண்டிருந்தார்.

 முகமதியர்களால் இசை மறுக்கப்படுகிறது.  ஏன்?  -- ஏனெனில் இசை அடிப்படையில் கிழக்கில் அழகான பெண்களால் இசைக்கப்பட்டது.  கிழக்கிலும் மேற்கிலும் 'விபச்சாரி' என்ற வார்த்தையின் பொருள் வேறுபட்டது.  மேலை நாடுகளில் விபச்சாரி தன் உடலை விற்கிறாள்.  கிழக்கில், கடந்த காலத்தில், விபச்சாரி தன் உடலை விற்கவில்லை;  அவள் தன் மேதை, நடனம், இசை, கலை ஆகியவற்றை விற்றுக்கொண்டிருந்தாள்.

 ஒவ்வொரு இந்திய அரசனும் தனக்கு வாரிசாக வரவிருக்கும் தன் மகன்களை சில வருடங்கள் பெரிய விபச்சாரிகளுடன் வாழவும், ஆசாரம் கற்கவும், மென்மை கற்கவும், இசை கற்கவும், நாட்டியத்தின் சுவையை கற்கவும் அனுப்புவதை நீங்கள் ஆச்சரியப்படுவீர்கள்.  ஏனெனில் ஒரு அரசன் எல்லாவற்றிலும் உண்மையில் பணக்காரனாக இருக்க வேண்டும்.  அவர் அழகைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், தர்க்கத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், பழக்கவழக்கங்களைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.  அதுதான் பழைய இந்திய மரபு.

 முகமதியர்கள் அதை சீர்குலைத்தனர்.  இசை அவர்களின் மதத்திற்கு எதிரானது.  ஏன்?  -- ஏனென்றால் இசையைக் கற்க நீங்கள் ஒரு விபச்சாரியின் வீட்டிற்குள் நுழைய வேண்டும்.  முகமதியர்கள் எந்த மகிழ்ச்சிக்கும் எதிரானவர்கள், மேலும் விபச்சாரியின் வீடு சிரிப்பு, பாடல்கள், இசை, நடனம் ஆகியவற்றால் நிறைந்திருந்தது.  அவர்கள் அதை வெறுமனே தடை செய்தார்கள்: எந்த முகமதியனும் இசையின் இடத்தில் நுழைய முடியாது;  இசை கேட்பது பாவம்.

 வெவ்வேறு மதங்கள் இதையே செய்துள்ளன - வெவ்வேறு காரணங்களுக்காக, ஆனால் அவை அனைத்தும் மனிதனின் செல்வத்தை வெட்டுகின்றன.  நீங்கள் பணத்தைத் துறக்க வேண்டும் என்பதே மிக அடிப்படையான போதனை.

 நீங்கள் தர்க்கத்தைப் பார்க்கலாம்.  உங்களிடம் பணம் இல்லையென்றால் வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது.  கிளைகளை வெட்டுவதற்குப் பதிலாக, வேர்களையே வெட்டினார்கள்.  பணமில்லாதவன் பசியோடு இருக்கிறான், பிச்சைக்காரன், உடை இல்லை.  அவர் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, நிஜின்ஸ்கி, பெர்ட்ரான்ட் ரஸ்ஸல், ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனைப் புரிந்துகொள்வார் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது;  அது சாத்தியமற்றது.

 எல்லா மதங்களும் சேர்ந்து மனிதனை முடிந்தவரை ஏழையாக்கி விட்டன.  என்னைப் பொறுத்த வரையில் அவர்கள்தான் உலகமே அறிந்த மிகப் பெரிய குற்றவாளிகள் என்று பணத்தைக் கண்டித்தும், வறுமையைப் போற்றியும் இருக்கிறார்கள்.

 இயேசு சொல்வதைப் பாருங்கள்: ஒட்டகம் ஊசியின் கண் வழியாகச் செல்ல முடியும், ஆனால் ஒரு பணக்காரன் சொர்க்கத்தின் வாயில்களைக் கடக்க முடியாது.

 இந்த மனிதன் புத்திசாலி என்று நினைக்கிறீர்களா?  ஊசியின் கண் வழியாக ஒட்டகத்தை அனுமதிக்க அவர் தயாராக இருக்கிறார் - இது முற்றிலும் சாத்தியமற்றது, ஆனால் அவர் ஏற்றுக்கொள்ளும் சாத்தியமற்றது கூட சாத்தியமாகும்.  ஆனால் ஒரு பணக்காரன் சொர்க்கத்தில் நுழைகிறானா?  அது மிகப் பெரிய சாத்தியமற்றது;  அதை சாத்தியப்படுத்த வழி இல்லை.

 செல்வம் கண்டிக்கப்படுகிறது.  செல்வம் கண்டிக்கப்படுகிறது.  பணம் கண்டிக்கப்படுகிறது.  உலகம் இரண்டு முகாம்களில் உள்ளது.  தொண்ணூற்றெட்டு சதவீத மக்கள் வறுமையில் வாடினாலும், செல்வந்தர்கள் நுழைய முடியாத இடத்தில், தேவதூதர்கள் வீணை வாசித்து, "அல்லேலூயா... வருக!"  மேலும் பணக்காரர்களாக இருக்கும் இரண்டு சதவீதத்தினர் தாங்கள் பணக்காரர்கள் என்ற மிகப்பெரிய குற்ற உணர்வோடு வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

 குற்ற உணர்வின் காரணமாக அவர்கள் தங்கள் செல்வத்தை அனுபவிக்க முடியாது.  மேலும் அவர்கள் பயப்படுகிறார்கள்: ஒருவேளை அவர்கள் சொர்க்கத்தில் நுழைய அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள்.  அதனால் அவர்கள் இக்கட்டான நிலையில் உள்ளனர்.  செல்வங்கள் அவர்களுக்குள் குற்ற உணர்வை உருவாக்குகின்றன -- அவர்கள் துக்கப்படுவதில்லை என்பதால் அவர்கள் ஆறுதலடைய மாட்டார்கள்: அவர்கள் பூமியில் பல விஷயங்களைக் கொண்டிருப்பதால் அவர்கள் சொர்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள்.  அவர்கள் நரகத்தில் தள்ளப்படுவார்கள்.

 இந்த சூழ்நிலையால், பணக்காரர் மிகவும் பயந்த நிலையில் வாழ்கிறார்.  அவன் ரசித்தாலும், அல்லது ரசிக்க முயன்றாலும் அவனது குற்ற உணர்வு அதை விஷமாக்குகிறது.  அவன் ஒரு அழகான பெண்ணை காதலித்துக்கொண்டிருக்கலாம், ஆனால் அது உடலால் மட்டுமே காதலிக்கப்படுகிறது.  ஒட்டகங்கள் நுழையும் சொர்க்கத்தை நினைத்துக் கொண்டு, உள்ளே போக வழியில்லாமல் வெளியில் நின்று கொண்டு இருக்கிறான்.இப்போது இவரால் காதல் செய்ய முடியுமா?  அவர் சிறந்த உணவை உண்ணலாம், ஆனால் அவரால் அதை அனுபவிக்க முடியாது.  இந்த வாழ்க்கை குறுகியது, அதன் பிறகு இருள் மற்றும் நரக நெருப்பு மட்டுமே என்பதை அவர் அறிவார்.  அவர் சித்தப்பிரமையில் வாழ்கிறார்.

 ஏழை ஏற்கனவே நரகத்தில் வாழ்கிறார், ஆனால் அவர் ஒரு ஆறுதலுடன் வாழ்கிறார்.  பணக்கார நாடுகளை விட ஏழை நாடுகளில் உள்ள மக்கள் திருப்தியுடன் இருப்பதை அறிந்தால் நீங்கள் ஆச்சரியப்படுவீர்கள்.

 இந்தியாவில் எந்த அதிருப்தியும் இல்லாத ஏழை மக்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.  மேலும் அமெரிக்கர்கள் சில ஆன்மீக வழிகாட்டுதலைக் கண்டுபிடிக்க உலகம் முழுவதும் செல்கிறார்கள் - இயற்கையாகவே, அவர்கள் ஒட்டகங்களால் தோற்கடிக்கப்பட விரும்பவில்லை;  அவர்கள் சொர்க்கத்தின் வாசலில் நுழைய விரும்புகிறார்கள்.  அவர்கள் ஏதாவது ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க விரும்புகிறார்கள், சில யோகா, சில பயிற்சிகள், இழப்பீடாக.

 இந்த முழு உலகமும் தனக்கு எதிராகத் திரும்பிவிட்டது.

 பணத்தை, செல்வத்தை மதிக்கும் முதல் நபராக நான் இருக்கலாம், ஏனென்றால் அது உங்களை பல பரிமாணங்களில் பணக்காரராக்கும்.

 ஒரு ஏழையால் மொஸார்ட்டைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.  ஒரு பசியுள்ள மனிதனால் மைக்கேலேஞ்சலோவை புரிந்து கொள்ள முடியாது.  வின்சென்ட் வான் கோவின் ஓவியங்களை ஒரு பிச்சைக்காரன் கூட பார்க்க மாட்டான்.  மேலும் பசியால் வாடும் இவர்களுக்கு அவர்களை அறிவாளிகளாக்கும் ஆற்றல் போதாது.  உங்களுக்குள் மிதமிஞ்சிய ஆற்றல் இருந்தால்தான் அறிவுத்திறன் வரும்.  ரொட்டி மற்றும் வெண்ணெய் சம்பாதிப்பதில் அவர்கள் சோர்வடைகிறார்கள்.  அவர்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் இல்லை.  அவர்களால் கரமசோவ் சகோதரர்களை புரிந்து கொள்ள முடியாது, ஒரு தேவாலயத்தில் சில முட்டாள் பாதிரியார் சொல்வதை மட்டுமே அவர்களால் கேட்க முடியும்.

 அவர் என்ன பேசுகிறார் என்பது பாதிரியாருக்கோ, பார்வையாளர்களுக்கோ புரியவில்லை.  அவர்களில் பெரும்பாலோர் ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து சோர்வாக ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் உள்ளனர்.  எல்லோரும் தூங்குவதை விட பாதிரியார் அதை மிகவும் வசதியாகக் காண்கிறார், எனவே அவர் ஒரு புதிய பிரசங்கத்தைத் தயாரிக்க வேண்டியதில்லை.  அவர் பழைய உபதேசத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டே போகலாம்.  எல்லோரும் தூங்குகிறார்கள், அவர் அவர்களை ஏமாற்றுகிறார் என்பதை யாரும் கண்டுபிடிக்க மாட்டார்கள்.

 செல்வம் அழகான இசை, சிறந்த இலக்கியம், கலையின் தலைசிறந்த படைப்புகள் என முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

 இசையமைப்பாளராக பிறப்பிலேயே திறமை உள்ளவர்கள் இருக்கிறார்கள்.  மொஸார்ட் தனது எட்டு வயதில் அழகான இசையை இசைக்கத் தொடங்கினார்.  அவருக்கு எட்டு வயதாக இருந்தபோது, ​​இசையின் மற்ற பெரிய மாஸ்டர்கள் அவருக்கு அருகில் இல்லை.  இப்போது, ​​இந்த மனிதன் அந்த படைப்பாற்றலுடன் பிறந்திருக்கிறான்.

 வின்சென்ட் வான் கோக் நிலக்கரிச் சுரங்கத்தில் பணிபுரிந்த ஒரு ஏழைத் தந்தைக்கு பிறந்தவர்.  அவர் ஒருபோதும் கல்வி கற்கவில்லை, அவருக்கு எந்த கலைப் பள்ளியும் தெரியாது, ஆனால் அவர் உலகின் சிறந்த ஓவியர்களில் ஒருவராக ஆனார்.  ஆனால் அவரது வாழ்நாளில் ஒரு ஓவியத்தைக்கூட அவரால் விற்க முடியவில்லை.  இப்போது ஒவ்வொரு ஓவியம்... வின்சென்ட் வான் கோவின் ஓவியங்கள் இருநூறு மட்டுமே உள்ளன;  அவர் ஆயிரக்கணக்கான ஓவியங்களை வரைந்தார், ஆனால் அவர் அவற்றை ஒரு பாக்கெட் சிகரெட், அல்லது உணவு அல்லது ஒரு கோப்பை தேநீருக்காக கொடுத்தார்.  இப்போது அவரது ஓவியங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு மில்லியன் டாலர்கள் அல்லது அதற்கு மேல் மதிப்புள்ளவை.

 என்ன நடந்தது?  அவரது ஓவியங்களை ஏன் மக்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை?  அவருடைய ஓவியங்களைப் புரிந்து கொள்ள அபார புத்திசாலித்தனம் தேவை.

 சில நாட்களுக்கு முன்புதான் அவருடைய ஓவியம் ஒன்றின் படத்தைப் பார்த்தேன்.  அந்த ஓவியத்திற்காக, எல்லா ஓவியர்களாலும் சிரிக்கப்பட்டார், மற்றவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது?  -- ஏனென்றால், அவர் நட்சத்திரங்களை யாரும் பார்க்காத வகையில் வரைந்திருந்தார்: நெபுலாக்கள், ஒவ்வொரு நட்சத்திரமும் அசைவது, சக்கரம் தொடர்ந்து சுழல்வது போல.  அத்தகைய நட்சத்திரங்களை யார் பார்த்தார்கள்?

 மற்ற ஓவியர்கள் கூட, "நீங்கள் பைத்தியம் பிடிக்கிறீர்கள் - இவை நட்சத்திரங்கள் அல்ல!"  மேலும், அவர் நட்சத்திரங்களுக்கு அடியில் வரைந்த மரங்கள் நட்சத்திரங்களை விட உயரமாக செல்கின்றன.  நட்சத்திரங்கள் மிகவும் பின்தங்கியுள்ளன, மரங்கள் வெகுதூரம் முன்னேறியுள்ளன.  இப்போது, ​​அத்தகைய மரங்களை யார் பார்த்தார்கள்?  இது வெறும் பைத்தியக்காரத்தனம்!

 ஆனால் சில நாட்களுக்கு முன்பு இந்த மாதிரி ஒரு படத்தை பார்த்தேன்.  வான் கோ சொல்வது சரிதான் என்பதை இயற்பியலாளர்கள் இப்போது கண்டுபிடித்துள்ளனர்: நட்சத்திரங்கள் பார்ப்பது போல் இல்லை, வான் கோ அவற்றை வரைந்த விதம்தான்.  பாவம் வான் கோ!  அந்த மனிதனுக்கு என்ன கண்கள் இருந்திருக்க வேண்டும், இயற்பியலாளர்கள் தங்கள் பெரிய ஆய்வகங்கள் மற்றும் பெரிய தொழில்நுட்பத்துடன் கண்டுபிடிக்க நூறு ஆண்டுகள் எடுத்தார்கள்.  வின்சென்ட் வான் கோ, வித்தியாசமாக, வெறும் கண்களால் நட்சத்திரங்களின் சரியான வடிவத்தைக் கண்டுபிடித்தார்.  அவர்கள் சுழல்கிறார்கள், அவர்கள் சுழலும் dervishes உள்ளன;  நீங்கள் பார்க்கும் விதத்தில் அவை நிலையானவை அல்ல.

 அவருடைய மரங்களைப் பற்றி அவரிடம் கேட்கப்பட்டபோது, ​​"நட்சத்திரங்களுக்கு மேலே செல்லும் இந்த மரங்களை நீங்கள் எங்கே கண்டீர்கள்?"  அவர் கூறினார், "இவை நான் கண்டுபிடித்த மரங்கள், அவர்கள் தங்கள் லட்சியங்களைக் கேட்டுக் கொண்டு பக்கத்தில் அமர்ந்து, நட்சத்திரங்களை அடைவதே பூமியின் லட்சியம் என்று மரங்கள் என்னிடம் சொல்வதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்."

 நிச்சயமாக, மரங்கள் பூமியின் லட்சியம் என்பதை விஞ்ஞானிகள் கண்டறிய இன்னும் சில நூற்றாண்டுகள் தேவைப்படலாம்.  ஒன்று நிச்சயம், மரங்கள் ஈர்ப்பு விசைக்கு எதிராக நகர்கின்றன.  புவி ஈர்ப்பு விசைக்கு எதிராக நகர அனுமதிக்கிறது -- அவர்களுக்கு ஆதரவளிக்கிறது, உதவுகிறது.  ஒருவேளை பூமி நட்சத்திரங்களுடன் சில தொடர்புகளை விரும்புகிறது.  பூமி உயிருடன் இருக்கிறது, வாழ்க்கை எப்போதும் உயரவும், மேலும் மேலும் உயரவும் விரும்புகிறது.  அதன் அபிலாஷைகளுக்கு எல்லையே இல்லை.

 ஏழைகள் எப்படி புரிந்து கொள்ளப் போகிறார்கள்?  அவர்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் இல்லை.

 பிறந்த கவிஞர்கள், பிறந்த ஓவியர்கள் இருப்பது போல், பிறப்பால் செல்வத்தை உருவாக்குபவர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் நினைவில் கொள்ள விரும்புகிறேன்.  அவர்கள் ஒருபோதும் பாராட்டப்படவில்லை.  எல்லோரும் ஹென்றி ஃபோர்டு அல்ல, இருக்க முடியாது.

 ஹென்றி ஃபோர்டு ஏழையாகப் பிறந்து உலகின் மிகப் பெரிய பணக்காரரானார்.  அவனிடம் ஏதோ ஒரு திறமையும், பணத்தை உருவாக்குவதிலும், செல்வத்தை உருவாக்குவதிலும் சில மேதைகளும் இருந்திருக்க வேண்டும்.  ஒரு ஓவியம், அல்லது இசை அல்லது கவிதையை உருவாக்குவதை விட இது மிகவும் கடினம்.  செல்வத்தை உருவாக்குவது எளிதான வேலை அல்ல.  எந்தவொரு தலைசிறந்த இசைக்கலைஞர், நாவலாசிரியர், கவிஞர் என ஹென்றி ஃபோர்டைப் போற்ற வேண்டும்.  உண்மையில், அவர் இன்னும் அதிகமாகப் பாராட்டப்பட வேண்டும், ஏனென்றால் அவருடைய பணத்தில் அனைத்து கவிதைகளையும் அனைத்து இசையையும் உலகின் அனைத்து சிற்பங்களையும் வாங்க முடியும்.

 நான் பணத்தை மதிக்கிறேன்.  மனிதனின் மிகப்பெரிய கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று பணம்.  இது ஒரு வழிமுறை மட்டுமே.  முட்டாள்கள் மட்டுமே அதைக் கண்டித்து வருகின்றனர்;  மற்றவர்களிடம் பணம் இருக்கிறது, அவர்களிடம் இல்லை என்று அவர்கள் பொறாமைப்பட்டிருக்கலாம்.  அவர்களின் பொறாமை அவர்களின் கண்டனமாக மாறியது.

 பணம் என்பது விஷயங்களைப் பரிமாறிக்கொள்வதற்கான ஒரு விஞ்ஞான வழியைத் தவிர வேறில்லை.  பணம் வருவதற்கு முன்பு, மக்கள் மிகவும் சிரமப்பட்டனர்.  உலகம் முழுவதும் பண்டமாற்று முறை இருந்தது.  உங்களிடம் ஒரு மாடு உள்ளது, நீங்கள் ஒரு குதிரையை வாங்க விரும்புகிறீர்கள்.  இப்போது அது உங்கள் வாழ்நாள் முழுக்கப் பணியாக இருக்கப் போகிறது... குதிரையை விற்க விரும்பும் மற்றும் ஒரு மாட்டை வாங்க விரும்பும் ஒரு மனிதனை நீங்கள் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.  இது மிகவும் கடினமான வேலை!  குதிரைகளை வைத்திருப்பவர்களை நீங்கள் காணலாம் ஆனால் அவர்கள் மாடுகளை வாங்குவதில் ஆர்வம் காட்ட மாட்டார்கள்.  மாடுகளை வாங்க ஆர்வமுள்ளவர்களை நீங்கள் காணலாம் ஆனால் அவர்களிடம் குதிரைகள் இல்லை.

 பணம் வருவதற்கு முன்பிருந்த நிலை அது.  இயற்கையாகவே, மக்கள் ஏழைகளாக இருக்க வேண்டும்: அவர்களால் பொருட்களை விற்க முடியவில்லை, பொருட்களை வாங்க முடியவில்லை.  அவ்வளவு கடினமான வேலையாக இருந்தது.  பணம் அதை மிகவும் எளிமையாக்கியது.  பசுவை விற்க விரும்பும் மனிதன் தன் குதிரையை விற்க விரும்புபவனைத் தேட வேண்டியதில்லை.  அவர் வெறுமனே பசுவை விற்று, பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு, குதிரையை விற்க விரும்பும் மனிதனைக் கண்டுபிடிக்கலாம், ஆனால் ஒரு மாடு மீது ஆர்வம் இல்லை.

 பணம் பரிமாற்ற ஊடகமாக மாறியது;  பண்டமாற்று முறை உலகில் இருந்து மறைந்தது.  பணம் மனித குலத்திற்கு பெரும் சேவை செய்தது.  மேலும் மக்கள் வாங்கும், விற்கும் திறன் பெற்றதால், இயற்கையாகவே அவர்கள் மேலும் மேலும் பணக்காரர்களாக ஆனார்கள்.

 இதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.  எவ்வளவு பணம் நகர்கிறதோ, அவ்வளவு பணம் உங்களிடம் உள்ளது.  உதாரணமாக, என்னிடம் ஒரு டாலர் இருந்தால்... அது வெறும், உதாரணத்திற்கு, என்னிடம் ஒன்று இல்லை;  என்னுடன் ஒரு சதம் கூட இல்லை.  என்னிடம் பாக்கெட்டுகள் கூட இல்லை!  எனக்கு ஒரு டாலர் கிடைத்தால், அதை எங்கே வைத்திருப்பது என்று சில சமயங்களில் நான் கவலைப்படுவேன்.

 உதாரணமாக, என்னிடம் ஒரு டாலர் இருந்தால், அதை நானே வைத்துக் கொண்டால், இந்த மந்திரில் ஒரு டாலர் மட்டுமே உள்ளது.  ஆனால் நான் எதையாவது வாங்கினால், டாலர் வேறு யாருக்காவது சென்றால், டாலரின் மதிப்பை நான் பெறுகிறேன் -- அதை நான் அனுபவிப்பேன்.  நீங்கள் டாலரை சாப்பிட முடியாது.  அதை வைத்து மட்டும் எப்படி அனுபவிக்க முடியும்?  செலவழித்தால்தான் அனுபவிக்க முடியும்.  நான் அனுபவிக்கிறேன்;  டாலர் வேறொருவரை சென்றடைகிறது, இப்போது அவர் அதை வைத்திருந்தால், இரண்டு டாலர்கள் மட்டுமே உள்ளன -- ஒன்றை நான் ஏற்கனவே அனுபவித்து மகிழ்ந்தேன், ஒன்று அதை வைத்திருக்கும் அந்த கஞ்சனிடம் உள்ளது.

 ஆனால் யாரும் பிடிவாதமாக இருந்தால், எல்லோரும் முடிந்தவரை வேகமாக டாலரை நகர்த்துகிறார்கள் -- மூவாயிரம் பேர் இருந்தால், மூவாயிரம் டாலர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு, மகிழ்ந்தன.  அது ஒரு ஒற்றை சுற்று.  இன்னும் அதிக ரவுண்டுகள் கொடுத்தால் இன்னும் டாலர்கள் இருக்கும்.  எதுவும் வரவில்லை;  உண்மையில், ஒரே ஒரு டாலர் மட்டுமே உள்ளது, ஆனால் இயக்கத்தால், அது தன்னைப் பெருக்கிக் கொண்டே செல்கிறது.

 அதனால்தான் பணம் நாணயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.  அது தற்போதையதாக இருக்க வேண்டும்.  அதுதான் என் அர்த்தம்.  மற்றவர்களின் அர்த்தங்களைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது.  அதை ஒருவர் வைத்திருக்கக் கூடாது.  கிடைத்த தருணத்தில் செலவு செய்யுங்கள்.  நேரத்தை வீணாக்காதீர்கள், ஏனென்றால் அந்த அளவுக்கு நீங்கள் டாலர் வளரவிடாமல் தடுக்கிறீர்கள்.

 பணம் ஒரு மகத்தான கண்டுபிடிப்பு.

 இது மக்களை பணக்காரர்களாக்குகிறது, மக்கள் தங்களிடம் இல்லாத பொருட்களை வைத்திருக்கும் திறன் கொண்டவர்களாக ஆக்குகிறது.  ஆனால் எல்லா மதங்களும் இதற்கு எதிராகவே இருந்து வருகின்றன.  அவர்கள் மனிதநேயம் பணக்காரர்களாக இருக்க விரும்பவில்லை, மனிதநேயம் புத்திசாலித்தனமாக இருப்பதை அவர்கள் விரும்பவில்லை, ஏனென்றால் மக்கள் புத்திசாலிகள் என்றால், பைபிளை யார் படிக்கப் போகிறார்கள்?

 மறுநாள், அமெரிக்காவில் நாத்திகக் குழு ஒன்று படங்களுடன் பைபிளை வெளியிட்டதாகத் தகவல் கிடைத்தது.  அந்த பைபிள் ஆபாசமாக இருப்பதால், எல்லா கிறிஸ்தவர்களாலும், அரசாங்கத்தால் கண்டிக்கப்படும்.  இது எல்லாவற்றையும் விட ஆபாசமானது, ஏனென்றால் பைபிளில் நிறைய ஆபாசங்கள் உள்ளன ...

 அவர்கள் பைபிளில் இல்லாத எதையும் செய்யவில்லை -- அவர்கள் அதை புகைப்படம் எடுக்கிறார்கள்.  நீங்கள் படங்களை நன்றாக புரிந்து கொள்ள முடியும்.  'கற்பழிப்பு' என்ற வார்த்தையைப் படிப்பது ஒன்றும் இல்லை, ஆனால் பல கற்பழிப்புகளின் தொடர் படத்தைப் பார்க்கும்போது, ​​திடீரென்று உங்களுக்குத் தெரியும் -- இது ஒரு புனித பைபிள். அது பைபிளில் உள்ளது!

 உடனே உத்தரவிட வேண்டும் என்று கூறியுள்ளேன்.  என் மக்கள் உண்மையான பைபிளை படிக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும்!  உடனடியாக அதை ஆர்டர் செய்யுங்கள், ஏனென்றால் அது தடைசெய்யப்படும் எல்லா வாய்ப்புகளும் உள்ளன.  உலகில் எந்தப் புத்தகமும் இந்த பைபிள் அளவுக்கு ஆபாசமாக இருந்ததில்லை.

 மேலும் அவர்கள் பைபிளில் இல்லாத எதையும் செய்யவில்லை -- அவர்கள் வெறும் படங்களை உருவாக்குகிறார்கள்.  நீங்கள் படங்களை நன்றாக புரிந்து கொள்ள முடியும்.  'கற்பழிப்பு' என்ற வார்த்தையைப் படிப்பது ஒன்றும் இல்லை, ஆனால் பலாத்காரங்களின் தொடர் படத்தைப் பார்க்கும்போது, ​​திடீரென்று உங்களுக்குத் தெரியும் -- இது ஒரு புனித பைபிள்.

 மதங்கள் ஒருபோதும் மனிதன் அறிவாளியாக இருக்க வேண்டும், மனிதன் பணக்காரனாக வேண்டும் என்று விரும்புவதில்லை, மனிதன் மகிழ்ச்சியடைவதை விரும்புவதில்லை, ஏனென்றால் துன்பத்தில் இருக்கும் மக்கள், ஏழைகள், அறிவற்றவர்கள் -- அவர்கள் தேவாலயங்கள், ஜெப ஆலயங்கள், கோவில்கள், மசூதிகளின் வாடிக்கையாளர்கள்.

 ஏழைகளுக்கு எல்லாக் கதவுகளும் மூடப்பட்டுள்ளன.சி.  நான் ஏன் போக வேண்டும்?  மத ஸ்தலத்திற்கு மதத்தின் சுவை வேண்டும் என்றால் அது என்னிடம் வர வேண்டும்.  நான் மக்காவுக்குப் போகவில்லை, மக்கா என்னிடம் வர வேண்டும்!  மற்றபடி எனக்கு கவலையில்லை.  நான் ஜெருசலேமுக்கு செல்லவில்லை, எனக்கு பைத்தியம் இல்லை -- கொஞ்சம் பைத்தியம், ஆனால் பைத்தியம் இல்லை.  மகிழ்ச்சி மற்றும் சிரிப்பு மற்றும் அன்பின் இடத்தை நாம் இங்கே உருவாக்கும்போது, ​​இஸ்ரேலில் என்ன இருக்கிறது?  புதிய இஸ்ரேலை உருவாக்கியுள்ளோம்.

 பணத்தைப் பற்றி உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட அனைத்து யோசனைகளையும் கைவிடுங்கள்.

 அதற்கு மரியாதையாக இருங்கள்.

 செல்வத்தை உருவாக்குங்கள், ஏனென்றால் செல்வத்தை உருவாக்கிய பிறகுதான் உங்களுக்கு வேறு பல பரிமாணங்கள் திறக்கப்படுகின்றன.

 ஏழைகளுக்கு எல்லா கதவுகளும் மூடப்பட்டுள்ளன.

 எனது சந்நியாசிகள் முடிந்தவரை பணக்காரர்களாகவும், முடிந்தவரை வசதியாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.  மனிதனின் முழு வரலாற்றிலும் ஒவ்வொரு வீடும் மையமாக குளிரூட்டப்பட்ட முதல் கம்யூன் இதுவாகும்.  இதற்கு முன் எந்த ஒரு கம்யூனும் குளிரூட்டலுடன் நடந்ததில்லை.

 நான் உங்களுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது, ​​நீங்கள் சிரிக்கலாம், ரசிக்கலாம், நடனமாடலாம், எதையும் செய்யக்கூடிய ஒரே கம்யூன் இதுதான் -- ஏனென்றால் நீங்கள் சோகமாக, நீண்ட முகத்துடன் அமர்ந்திருப்பதை விட உங்கள் சிரிப்பு உங்களை என்னுடன் இணைக்கிறது.  .

 நீங்கள் இங்கே செய்வது போல் ஒரு தேவாலயத்தில் சிரிக்க முடியாது.  சிலுவையில் தொங்கும் இயேசு கிறிஸ்துவைப் பார்த்து சிரிப்புகள் எல்லாம் இறந்துவிடும்.

 உண்மையில், முதன்முறையாக, மதத்தின் உண்மையான நிறத்தை, அதன் இசையை, அதன் நடனத்தை, அதன் அன்பை, அதன் சிரிப்பை வழங்குகிறோம்.

 மூலம்

 ஜெகதீஷ் கிருஷ்ணன்

 உளவியலாளர் மற்றும் சர்வதேச எழுத்தாளர்

sandi

[10/15, 7:08 AM] Jagadeesh Krishnan: Puranas: Chandi 

Shakti as the Great Mother and highest truth has found an elaborate exposition in the Devi Mahatmya, (Glory of the Goddess) of the Markandeya Purana, and this portion of the Purana, comprising thirteen chapters, is regarded as the most sacred text of Mother worshippers and is known as Chandi or Durga Saptashati. Here the goddess is seen as Devi and becomes well known later as Durga. The name Durga has been variously interpreted in Puranic and Tantric literature which means she is the Mother Goddess who saves us from all sorts of misery and affliction, from all dangers and difficulties. She is also known as Chandi the fierce goddess as she incarnates whenever occasion demands, for the purpose of destroying the asuras (demons) who may threaten mental peace and the heavenly domain of the divine beings.

Durga is the Mother Goddess whose worship during the Autumn is a most celebrated one. She is also worshipped as Annapurna or Annada (goddess of corn and food). In Autumn she is also worshipped as Jagadhatri (the maintainer of the world). During the Spring she is Vasanti (Goddess of Spring). In some Of the Puranas Devi is said to be worshipped by 108 names in 108 sacred places (in the Matsya Purana, chapter 13, it is said that, though she is all-pervading and underlies all forms, the devotee desirous of attaining perfection should worship her in different places).

In the Devi Kavacha of the Chandi, the Devi as Nawadurga is described as Shailaputri, Brahmacharini, Chandraghanta, Kushmanda Skandamata, Kutyayani, Mahagauri and Siddhidatri. Other forms of Shakti are Chamunda (seated on a corpse), Varahi (on a buffalo), Aindri (on an elephant), Vaishnavi (on the bird Garuda), Maheswari (on a bull), Kaumari (on a peacock), Lakshmi (on a lotus), Ishwar (on a bull) and Brahmi (on a swan). Many of the Shaktis are associated with different godheads, such as Varahi, Shakti of Varaha (the boar-god), Narasimhi of Narasimha (the man-lion god).

Some Shakti forms are also found within the Buddhist tradition. For instance, Tara, a popular Indian goddess, is also a famous Buddhist goddess, while Chhinnamasta may be compared to Vajrayogini of the Buddists.

The story of Chandi first introduces Shakti as the principle of great illusion (mahamaya) which prevents us from viewing the things of life and the world around us in their true perspective. It creates in the mind a fierce attachment to the world and thus binds us down to a lower plane of existence. But where does the principle of objective illusion originate? It is an aspect of the same divine power which is responsible for the creative process, and which is shaping the universe eternally to its end. It was there as one with the Supreme Being even when the cosmos was not, and it remains there absorbed in the existence of the Supreme Being even after the dissolution, as a potency, a seed of future creative manifestation. It has its sway, not only on all animates but also on the Supreme Being, and in connection with the latter it is called Yogamaya, the maya which is a direct part of the Lord.

Mahamaya, as the Mahashakti, remains absolutely inactive at the time of dissolution and this inactivity of the Shakti lulls the Supreme Being lo profound sleep in the ocean of causal potency. She is the Mahakali since she contracts eternal time (kala) within her and from her time proceeds again as an endless flow of creative vibration. It is incorrect to consider this power as being spiritual alone. She is 'The' power - spiritual, mental, intellectual, physiological and biological. Whatever exists is due to Her; whatever works, works due to Her. 

By

Jagadeesh krishnan psychologist and international Author

[10/15, 7:08 AM] Jagadeesh Krishnan: புராணங்கள்: சண்டி

 மார்கண்டேய புராணத்தின் (தேவியின் மகிமை) தேவி மகாத்மியத்தில் சக்தி மிகுந்த தாயாகவும் உயர்ந்த உண்மையாகவும் ஒரு விரிவான விளக்கத்தைக் கண்டறிந்துள்ளது, மேலும் பதின்மூன்று அத்தியாயங்களை உள்ளடக்கிய புராணத்தின் இந்தப் பகுதி, தாய் வழிபாட்டாளர்களின் புனித நூலாகக் கருதப்படுகிறது.  மேலும் இது சண்டி அல்லது துர்கா சப்தசதி என்று அழைக்கப்படுகிறது.  இங்கு அம்மன் தேவியாகக் காணப்படுகிறார், பின்னர் துர்கா என நன்கு அறியப்படுகிறார்.  புராண மற்றும் தாந்த்ரீக இலக்கியங்களில் துர்காவின் பெயர் பல்வேறு விதமாக விளக்கப்படுகிறது, அதாவது அவர் அனைத்து வகையான துன்பங்கள் மற்றும் துன்பங்களிலிருந்து, அனைத்து ஆபத்துகள் மற்றும் சிரமங்களிலிருந்தும் நம்மை காப்பாற்றும் தாய் தெய்வம்.  மன அமைதி மற்றும் தெய்வீக மனிதர்களின் பரலோகத்தை அச்சுறுத்தும் அசுரர்களை (பேய்களை) அழிக்கும் நோக்கத்திற்காக, சந்தர்ப்பம் தேவைப்படும்போதெல்லாம் அவதரிப்பதால் அவள் கடுமையான தெய்வம் சண்டி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.

 துர்கா தாய் தெய்வம், இலையுதிர் காலத்தில் வழிபாடு மிகவும் கொண்டாடப்படுகிறது.  அவள் அன்னபூர்ணா அல்லது அன்னதா (சோளம் மற்றும் உணவின் தெய்வம்) என்றும் வணங்கப்படுகிறாள்.  இலையுதிர்காலத்தில் அவள் ஜெகதாத்திரியாக (உலகத்தை பராமரிப்பவளாக) வணங்கப்படுகிறாள்.  வசந்த காலத்தில் அவள் வசந்தி (வசந்தத்தின் தெய்வம்).  சில புராணங்களில் தேவி 108 புண்ணிய தலங்களில் 108 பெயர்களால் வழிபடுவதாகக் கூறப்படுகிறது (மத்ஸ்ய புராணம், அத்தியாயம் 13 இல், அவள் எல்லா இடங்களிலும் வியாபித்திருந்தாலும், எல்லா வடிவங்களுக்கும் அடிபணிந்திருந்தாலும், பூரணத்தை அடைய பக்தன் விரும்ப வேண்டும்  அவளை வெவ்வேறு இடங்களில் வணங்குங்கள்.

 சண்டியின் தேவி கவச்சத்தில், தேவதை நவதுர்காவாக ஷைலபுத்திரி, பிரம்மச்சாரிணி, சந்திரகாந்தா, கூஷ்மாண்ட ஸ்கந்தமாதா, குத்யாயனி, மகாகauரி மற்றும் சித்திதாத்ரி என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.  சக்தியின் பிற வடிவங்கள் சாமுண்டா (ஒரு பிணத்தின் மீது அமர்ந்திருப்பது), வராஹி (எருமை மாட்டின் மீது), ஐந்த்ரி (யானை மீது), வைஷ்ணவி (கருடன் பறவை மீது), மகேஸ்வரி (காளை மீது), கmaமாரி (மயில் மீது), லட்சுமி  (தாமரை மீது), ஈஸ்வர் (காளை மீது) மற்றும் பிராமி (அன்னம் மீது).  வராஹி, வராஹாவின் சக்தி (பன்றி-கடவுள்), நரசிம்மரின் நரசிம்ஹி (மனித-சிங்கம் கடவுள்) போன்ற பல சக்திகள் பல்வேறு தெய்வத் தெய்வங்களுடன் தொடர்புடையவை.

 சில சக்தி வடிவங்களும் ப Buddhistத்த பாரம்பரியத்தில் காணப்படுகின்றன.  உதாரணமாக, பிரபல இந்திய தெய்வமான தாரா, ஒரு புகழ்பெற்ற புத்த தெய்வமாகும், அதே நேரத்தில் சின்னமஸ்தா புத்தர்களின் வஜ்ராயோகினியுடன் ஒப்பிடப்படலாம்.

 சண்டியின் கதை முதலில் சக்தியை பெரும் மாயை (மகாமயா) கொள்கையாக அறிமுகப்படுத்துகிறது, இது வாழ்க்கையின் விஷயங்களையும் நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தையும் அவற்றின் உண்மையான கண்ணோட்டத்தில் பார்ப்பதைத் தடுக்கிறது.  இது மனதிற்கு உலகத்துடன் ஒரு தீவிரமான இணைப்பை உருவாக்குகிறது, இதனால் நம்மை இருத்தலின் கீழ் தளத்தில் பிணைக்கிறது.  ஆனால் புறநிலை மாயையின் கொள்கை எங்கிருந்து தோன்றுகிறது?  இது அதே தெய்வீக சக்தியின் ஒரு அம்சமாகும், இது படைப்பு செயல்முறைக்கு பொறுப்பாகும், மேலும் இது பிரபஞ்சத்தை நித்தியமாக அதன் முடிவுக்கு வடிவமைக்கிறது.  பிரபஞ்சம் இல்லாவிட்டாலும் கூட அது உன்னதமான ஒன்றாக இருந்தது, அது கலைக்கப்பட்ட பிறகும், எதிர்கால படைப்பு வெளிப்பாட்டின் ஒரு விதையாக, உச்சத்தின் இருப்பில் உறிஞ்சப்படுகிறது.  இது அனைத்து அனிமேட்டுகளிலும் மட்டுமல்லாமல், உச்சநிலையிலும் அதன் செல்வாக்கைக் கொண்டுள்ளது, மேலும் பிந்தையவற்றுடன் இது யோகமாயா என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது மாயா இறைவனின் நேரடிப் பகுதியாகும்.

 மகாமாயா, மகாசக்தியாக, கலைக்கப்படும் நேரத்தில் முற்றிலும் செயலற்றதாக இருக்கும் மற்றும் சக்தியின் இந்த செயலற்ற தன்மை காரண ஆற்றலின் கடலில் ஆழ்ந்த தூக்கத்தைத் தூண்டும்.  அவள் மகாகாளியாக இருக்கிறாள், ஏனென்றால் அவள் அவளுக்குள் நித்திய நேரத்தை (காலா) ஒப்பந்தம் செய்கிறாள், அவளுடைய காலத்திலிருந்து மீண்டும் ஒரு படைப்பு அதிர்வின் முடிவற்ற ஓட்டம்.  இந்த சக்தியை ஆன்மீகமாக மட்டுமே கருதுவது தவறானது.  அவள் 'தி' சக்தி - ஆன்மீக, மன, அறிவார்ந்த, உடலியல் மற்றும் உயிரியல்.  எது இருக்கிறதோ அவள்தான் காரணம்;  எது வேலை செய்தாலும், அவளுக்கு காரணமாக வேலை செய்கிறது.

 மூலம்

 ஜெகதீஷ் கிருஷ்ணன் உளவியலாளர் மற்றும் சர்வதேச எழுத்தாளர்